♥ Hinny ♥

♥ Hinny ♥
~Adminka Zuza

czwartek, 26 grudnia 2013

Rozdział X

Witajcie po dłuuugiej przerwie . :) 
Przepraszam że przez ponad miesiąc nie pisałam.
Weny nie było , nauka i wogóle. :** 
Rozdział napisany tak oo, miłego cztania . 



TRZASK. 
Harry i Ginny odsoczyli od siebie jak oparzeni. Do sali wpadł roztrzęsiony Ron.
 - Co się stało z Hermio... - przerwał i zmierzył wzrokiem Rudą i Wybrańca, którzy trzymali się za ręce. - Eee...wszystko już jest ok ? 
Harry zaśmiał się krótko, a Ginny skinęła głową też powstrzymując się od śmiechu. Dopiero teraz skierował wzrok na Hermionę leżącą bladą na łóżku. Podszedł do niej, podsunął krzesło i usiadł na nim. Ujął jej dłoń w swym żelaznym uścisku. Wpatrywał się w nią z bólem. 
 - To moja wina. - szeptał cicho do siebie. - Nie powinienem. Ona mi już nie wybaczy. Ale muszę coś dla niej zrobić.- zrobił przerwę jakby się nad czymś zastanawiał.- I wiem już co.
Podniósł się ze swojego miejsca, Harry też wstał. 
 - Ron co chcesz zrobić ? - spytał, chwytając przyjaciela za ramię, gdy ten już ruszał do drzwi.
Weasley nic nie odpowiedział, strzepnął rękę Harry'ego i skierował się do wyjścia. Przy drzwiach zatrzymał się patrząc ze wściekłością na mijającą go osobę. Malfoy.
 - A ty po co tu przyszedłeś. - warknął Ron.
 - Jakbyś nie wiedział, to gdyby nie ja pewnie bo już zde...umarła. - w ostatniej chwili powstrzymał się od zgryźliwego słowa, gdyż do skrzydła weszła profesor McGonagall.
Ron wyszedł z sali wściekły. McGonagall poszła do gabinetu pani Pomfry. Draco podszedł parę kroków, po czym oparł się o ścianę. 
 - Czego tu chcesz ? - spytał Harry.
 - Ta stara wiedźma mnie tu zaciągnęła. - odparł złośliwie. - A tak wogóle to Granger żyje nie ? 
 - No chyba, skoro ją tu widzisz ! - syknęła Ginny. 
 - No niewiem, niewiem. Jest blada jak papier. - zaśmiał się gorzko. 
 Harry musiał znieść towarzystwo Malfoya przez okrągłe 2 godziny, gdzie McGonagall wypytywała ich o szczegóły wypadku. Wynikało z tego, że nikt nie zaatakował Hermiony. Tyle tylko wiedzieli. Na resztę pozostało im wyłącznie czekać aż brązowowłosa się obudzi. 
  Mijały tak minuty, godziny, a oni dalej siedzieli przy Hermionie. Harry miał mętlik w głowie: A jeśli się nie obudzi? Co tak naprawdę sie stało wczorajszego dnia? O czym myślał Ron i co zamierza zrobić? 
 Nagle Harry poczuł jak czyjaś dłoń zaciska się na jego. Hermiona otworzyła ciężko powieki wpatrując się kilka sekund w sufit a następnie po zgromadzonych wokół niej. Wytrzeszczała oczy kiedy zobaczyła Malfoya.
 - Hermiona ! - krzyknęła Ginny.
McGonagall, pani Pomfry i Malfoy skierowali wzrok na Granger.
 - Hermiono co się wczoraj stało ? - zapytała ją McGonagall.
Ale ona milczała wpatrując się w nauczycielkę. 
 - Hermiono, powiesz nam ? - zabrał głos Harry.
Jednak dziewczyna dalej milczała. Ginny już chciała coś powiedzieć, jednak pielęgniarka jej przeszkodziła.
 - Niech odpoczywa.
Pozostali opuscili salę.
   Gdy Harry wszedł do swojej sypialni, zamarł w progu. Na środku dormitorium stał o
twarty kufer. Po podłodze walały się książki, ubrania. Na wieku kufra napisane było R.W. 
 - Ron ?! 
Drzwi łazienki otworzyły się i wyszedł z niej Ron. 
 - Ron co ty wyprawiasz ? 
 - Nie widzisz ? Pakuje się. 
 - Ale gdzie jedziesz ? 
 - Nie ważne. Wrócę na pewno. 

 Ginny otwarła z hukiem drzwi swojego dormitorium. Zachowanie Hermiony nie dawało jej spokoju. Poszła wziąć prysznic, ale to nie pomogło. Przemieszczała się po pokoju, aż pewna myśl nie wpadła jej do głowy. Spojrzała na zegar, było pół do dwunastej. Ubrała się w zwykłą bluzkę i jeansy i zbiegła po schodach do pokoju wspólnego. Nie zastała tam nikogo. Po cichu pobiegła do dormitorium chłopców, uchyliła lekko drzwi sypialni Harry'ego. Upewniła się że wszyscy śpią, po czym zakradła się do łóżka Wybrańca, poszperała w jego kufrze. Znalazła to czego szukała. Wyszła na palcach z dormitorium, zarzuciła na siebie peleryne niewidkę, zeszła do pokoju wspólnego i przelazła przez dziurę w portrecie. Pomknęła korytarzami prosto do skrzydła szpitalnego. Wślizgnęła się do środka. Pani Pomfry nie było, więc zrzuciła z siebie pelerynę i podeszła do łóźka Hermiony. Ta drzemała sobie spokojnie, jednak Ginny musiała zakłócić jej spokój i potrząsnęła nią. Granger powoli uniosła powieki i spojrzała na nią sennie. 
 - Hermiono, pamiętasz mnie ? - spytała histerycznie.
 - No jasne. - odparła przyjaciółka z nutą rozbawinia.
 - Uf... to dobrze. Jak się czujesz ? 
 - Głowa mnie boli. - zaśmiała się cicho pod nosem. 
 - Ron tu był. 
Hermiona złapała się szybko za głowę i przymknęła powieki. 
 - Wszystko dobrze ? - zaniepokoiła się Ginny 
 - Tak... tylko, kiedy przypominam sobie o nim... - urwała i dwie łzy pociekły jej po bladych policzkach.
 - Nie płacz. - Ruda usiadła na skraju łóżka i delikatnie objęła Hermionę. - Dasz radę opowiedzieć mi wszystko co się wtedy wydarzyło ? 
Granger pokiwała smutnie głową.