Proszę , kolejny rozdział . :) A kontynuację nie wiem kiedy napisze , bo nie mam zbytnio czasu. :( .
Czytajcie i komentujcie . :D . ~Adminka Zuza
Do tego czasu Hermiona wogóle nie miała okazji porozmawiać z Ginny, głównie przez prace domowe. Bardzo dziwiło zachowanie przyjaciółki, Weasley nigdy się nie zamykała w sobie , a już napewno nie przed Mioną. Rano Granger w pokoju wspólnym nie zastała przyjaciółki. Powędrowała wzrokiem po pomieszczeniu i natrafiła na Harry'ego. Siedział sam przy kominku, dziewczyna nie tracąc czasu podeszła do niego.
- Cześć - przywitała go - muszę z tobą pogadać o Ginny.
Harry próbował wstać, jednak Hermiona była szybsza i pociągnęła chłopaka za ręke.
- Co się z tobą dzieje ? Dlaczego tak nagle spodobała ci się Luna ? - szepnęła, aby nikt siedzący w pobliżu nie usłyszał.
- Co ?! Luna ?! - odpowiedział zupełnie zdezorientowany.
- Przeceiż widze jak na nią patrzysz, nie udawaj.
- Oj, no nie wiem samo jakoś wyszło. Nie mam ochoty o tym gadać. - wstał i wyszedł , zostawiając dziewczyne samą. W Granger buzowało złością. Chciało jej się płakać,a jednocześnie miała zamiar zabić Harry'ego jak tylko go spotka. Tak była rozkojarzona , że nie zauważyła Rona.
- Hej słońce. - przywitał ją ciepłym uśmiechem.
- No hej. - dziewczyna miała bardzo roztrzęsiony głos.
- Co się stało ? - usiadł koło niej i przytulił ją mocno. Brązowooka się rozpłakała , tak szkoda jej było Ginny. Chłopak uniósł jej podbródek i pocałował ją słodko. Po tym pocałunku Hermiona przestała szlochać, tylko uśmiechnęła się. Wyszli razem z pokoju i udali się do Wielkiej Sali. Kiedy szli korytarzem dziewczynie coraz to bardziej byłó zimniej. Weasley zauważając to, objął ją.
- A teraz powiedz mi co się stało ? - spytał ze zmartwieniem Ron.
- Próbowałam coś wyciągnąć od Harry'ego , ale nie udało mi się . Wczoraj niepotrzebnie powiedziałam Ginny o tym zauroczeniu do Luny. Siedziałam z nią całą noc i ją pocieszałam.
- Wiesz co przy najbliższej okazji ZABIJE GO !!! - wrzasnął. Jego głos niósł się po korytarzu, ze nawet Malfoy i jego stuknięty przyjaciel Blaise będąc przy sali odwrócili się i z odrazą na nich spojrzeli.
- Co ona w nim widzi ? - syknął Draco , łypiąc na nich.
- Ej stary... opanuj się. W końcu którą chcesz mieć ? A ta ruda ? - spytał go Blaise.
W sumie blondyn sam nie wiedział czego chce. Czuł odrazę do Miony, ale w pewnym sensie go pociągała. "No a Ginny też całkiem fajna" rozważał w myślach Malfoy.
- Wiesz, że nie cofniesz czasu. - powiedział Zabini.
- Dobra wiem. Coś wymyśle, a teraz się przymknij, bo jeszcze ktoś usłyszy.
Tymczasem u Hermiony i Rona :
- Też rozważałam uduszenie Harry'ego ,ale to nic nie da. Może zrozumie, że Ginny to ta jedyna.- właśnie dochodzili do Wielkiej Sali - Pogadamy o tym po śniadaniu. Dziewczyna miała tego serdecznie dość, chciała na chwilę od tego uciec, pobyć trochę z Ron'em. W sali unosił się zapach świezutkich rogalików z miodem, gdy tylko zajęli miejsca, zabrali się do śniadania.
~.~ ~.~ ~.~
Ginny siedziała cicho, z nikim nie rozmawiając. Gapiła się na sąsiednie stoły, Ravenclaw.... przejechała wzrokiem po Puchonach. Gdy dosięgnęła wzrokiem Ślizgonów oczom nie wierzyła. Wydawało jej się, że Draco Malfoy patrzył się w jej stronę, a minę miał przy tym bardzo skupioną. Kiedy i ona spojrzała na niego, ten momentalnie spuścił wzrok i zaczął rozmawiać z Zabinim. "Nie to nie możliwe, przecież on ma mnie za zdrajcę krwi i do tego przezywa mnie rudą zołzą" - tłumaczyła sobie w myślach. W ogóle nie była głodna, więc wstała od stołu i wyszła z Wielkiej Sali. Szła prosto na błonia. Usłyszała za sobą czyjeś kroki, odwróciła się i zobaczyła... Draco. Czyżby ją śledził ? Przystanęła. Ten nie przejmując się dziewczyną minął ją.
- No i co się tak gapisz zołzo ? - powiedział swoim jadowitym głosem.
Ginny nie przejmowała się tym zupełnie, miała gdzieś Malfoya i te jego docinki. Chociaż zastanawiało ją dlaczego patrzył się na nią, a potem minął prawie jak powietrze ? Ruszyła przed siebie i usiadła przy najbliższej ławce. Zamyśliła się.

Świetne opowiadanie ;) Masz wyobraźnię ;*
OdpowiedzUsuń