♥ Hinny ♥

♥ Hinny ♥
~Adminka Zuza

poniedziałek, 28 października 2013

Rozdział VIII


Cześć. Przepraszam że tak późno dodaję, ale nie mam czasu. :/
Łapcie kolejny rozdział, nie jest sprawdzany także...:) Wybaczcie że taki krótki, później dopiszę kontynuację.
Miłego czytania ~Zuza
Mionka :) 

PONIEDZIAŁEK
Harry'ego obudziły promienie słoneczne, wlewające się przez okna do dormitorium. Dzisiaj była idealna pogoda na mecz, pomyślał, wstając z łóżka. Włożył na siebie strój szkolny, na palcach przeszedł koło łóżka Rona i wyszedł z dormitorium. Zbiegł po schodach do pokoju wspólnego, ziało tam pustkom. Rozsiadł się wygodnie w fotelu na przeciw kominka i zaczął rozmyślać o nadchodzącym, popołudniowym meczu. Na szczęście wszystkie lekcje po obiedzie zostały odwołane, na co Harry odetchnął z ulgą. Przeminą najgorsze lekcje: Historia magii oraz OPCM ( odkąd Snape uczy tego przedmiotu, stał się on znienawidzoną przez uczniów lekcją ) Z rozmyśleń wyrwała go Hermiona, siadając obok niego na kanapie.
 - Cześć Harry. - przywitała go bardzo rozkojarzona.- Wiesz muszę ci coś powie....
- Hej, wam. - przerwał jej Ron, podchodząc do nich.
Granger od razu zesztywniała, uniosła głowę do góry, sprawiając wrażenie obrażonej.
 - A tobie co? - spytał ją rudzielec.
 - Eem... to ja już pójdę. Widzimy się na śniadaniu. - Wybraniec szybko się wycofał, wiedział że przyjaciółka szykuje Weasley'owi  piekło. Wyszedł z pośpiechem z pokoju wspólnego i skierował się do Wielkiej Sali. Zajął tam swoje ulubione miejsce i zabrał się do zajadania tostów z nutellą. Po chwili dosiadła się Ginny, w ręku ściskała gazetę. Rzuciła Harry'emu przelotny uśmiech i wepchała do ust grzankę. Ach, jakież to było potworne. Jak jeszcze byli parą , zawsze potrafili znaleźć jakiś temat do rozmowy. A teraz siedzieli naprzeciw siebie i nie umieli zebrać słów. Żadne z nich się nie odzwyało, dopóki nie przyszli Ron i Miona, trzymając się za ręce. Najwyraźniej już się pogodzili. Usiedli koło zielonookiego i zabrali się do jedzenia. 
 - Coś nowego w "Proroku Codziennym " ? - zapytała Granger rudą.
 - Same głupoty - odpowiedziała jej i podała gazetę przyjaciółce.
Hermiona rozłożyła ją na stole i zagłębiła się w artykułach. W między czasie Harry wraz z Ronem rozmawiali o qudditchu. Gdzie niegdzie Ginny wtrącała się ze swoją teorią. 
  Po śniadaniu przyjaciele rozeszli się na lekcje. Miona udała się na numerologię a chłopcy na wróżbiarstwo 
( tego przedmiotu rówież nie znosili, ale przynajmniej można było pożartować z prosesor Trelawney.)
 Granger na numerologii została posadzona ze Ślizgonką, Scarlett Stradlin, wysoką brunetką z prześlicznymi, miodowymi oczami i kilkoma piegami na nosie. Profesor Vector zadała im pracę w parach. O dziwo owa Scarlett była całkiem miła. Z Hermiony perspektywy nie nadawała się do Slytherinu. Gdy zadzwonił dzwonek Hermiona jako pierwsza wyszła z klasy w obecności przemiłej Ślizgonki. Dziewczyny idąc przez korytarz gawędziły sobie. Zatrzymały się przed salą transmutacji.
 - To ja uciekam na zaklęcia. Do zobaczenia. - powiedziała Scarlett.
 - Będziesz na meczu ? - krzyknęła za odchodzącą brunetką.
Ta jej tylko pokiwała głową i znikła w tłumie przepychających się uczniów. Granger przed drzwiami do klasy poczekała na Rona i Harry'ego, zamierzała jej opowiedzieć o pewnej Ślizgonce lecz ci nie dawali jej dojść do słowa. Zrezygnowana weszła do sali i usiadła w pierwszej ławce. Transmutacja była dzisiaj wyjątkowo ciekawa. Przemieniali myszy doświadczalne w szczotki. Niektórym powychodziły szczotki z uszami, niektórym z ogonem. Hermionie jak zwykle poszło znakomicie, ku jej zdziwieniu również Ron sobie poradził za pierwszym razem.
 - Bardzo dobrze panie Weasley. Widzę, że moje lekcje nie poszły dla pana na marne. - uśmiechnęła się ciepło w stronę rudzielca. - Gryffindor 15 punktów.
   - Gratuluję Ron. - powiedziała, promieniująco Granger do chłopaka, po skończonych zajęciach. 
Ten pocałował ją w policzek i złapał za ręke. Dziewczyna od razu oblała się rumieńcem i zachichotała cicho pod nosem.


niedziela, 20 października 2013

Rozdział VII


 Kolejny rozdział. Pisałam jeszcze dzisiaj
Och ale mam wenę. : D . Jak są jakieś błędy to pisać.
~Adminka Zuza
Debil z niego, ale ładny ♥


Podnieśli się i ruszyli w stronę zamku. Bardzo ostrożnie podeszli do drzwi. Harry położył swoją rękę na klamce, aż go odrzuciło w tył. Miona w pośpiechu chwyciła go za ramię i upadła razem z nim. Wylądowali na twardej powierzchni, tutaj również panowały egipskie ciemności.
 - Lumos. - różdżka Harry'ego rozbłysła się, oświetlając ich i to co się wokół znajdywało.
 To samo zaklęcie wypowiedziała Granger. 
   .....Ale... jak to się stało ?
     Byli w dormitorium, Hermiony.
 - Co...się stało? - wydusił chłopak 
 - Ja...ja niewiem. Nie mogło się tak nagle popsuć. - tłumaczyła dziewczyna, również zszokowana.
 - Myślisz, że ktoś maczał w tym palce ?
 - Harry zastanów się. Kto wiedział o Zmieniaczu Czasu prócz nas, Rona, McGonagall i Dumbledora...?- zapanowała cisza. Nadal było im ciężko po stracie dyrektora. Dla Harry'ego był on kimś znacznie ważniejszym , był jak wzorzec do naśladowania, opiekun. Z miny przyjaciółki wywnioskował, że nie da się już nic zrobić. Zrezygnowany wyszedł z dormitorium. Czuł się tak jakby dementorzy wyssali z niego całe szczęście.
   ~.~
Rano na śniadaniu Harry siedział cicho. Nie był głodny ani chętny do rozmowy.
 - Oj no daj spokój. Zachowujesz się jak pierwszoklasista- powiedziała Hermiona do Wybrańca, przegryzając tosta. Po chwili dodała nieco ciszej - Trudno musisz się otrząsnąć i jakoś zdobyć zaufanie Ginny.
 - Dla ciebie to nic nie znaczy, ale dla mnie ten wisiorek bardzo dużo. - mruknął
 - Zobaczę co da się zrobić. A ty zmykaj na trening.
 - Jaki trening ? - zdziwił się - O cholera - przeklnał. Zupełnie zapomniał że ma trening do jutrzejszego meczu z Krukonami. W pośpiechu ugryzł tosta, popił sokiem dyniowym i wybiegł z sali. Tak spieszył się, że nie zauważył grupki Puchonek, na które wpadł. Te coś za nim krzyczały, lecz Harry nie zwrócił na nie uwagi. Wbiegł jak strzała do szatni, szybko zakładając strój. Porwał miotłę i przystanął obok swojej drużyny.
 - Jaka strategia kapitanie ? - spytał McGlaggen, obrońca.
 - Strategia...-zaniepokoił się chłopak - yyy... dajmy z siebie wszystko. Zaczynamy ! 
Drużyna bardzo zdziwiona zachowaniem kapitana, dosiadła mioteł i wzbili się ku niebu. Ćwiczyli tak do kolacji. Niektórzy byli tak zmęczeni, że nie zeszli do Wielkiej Sali. Hermiona zastała tam Harry'ego i Cormaca. Dziewczyna jak najszybciej chciała się wycofać, nie znosiła obrońcy Gryfonów, jednak było już za późno. Harry właśnie pomachał w jej stronę i wskazał miejscę koło niego. Wzięła ona głęboki wdech, przykleiła sobie sztuczny uśmiech do twarzy i ruszyła w ich stronę.
 - Hej, jak trening ? - spytała zielonookiego.
 - Wygraną mamy w kieszeni - odpowiedział entuzjastycznie Potter.
Granger kątem oka zuważyła jak Cormac pożera ją wzrokiem, poczuła się niezręcznie.
 - Zaraz wracam, muszę pogadać ze Slughornem. - i odszedł zostawiając Hermionę oraz patrzącego się na nią z pożądaniem McGlaggena.
 - Może wyskoczylibyśmy do Trzech Mioteł na kremowe piwo ? - spytał dziewczynę, jak tylko Harry poszedł.
 - Jakbyś nie zauważył to mam chłopaka, Rona... może go pamiętasz.
 - A  to ten tchórz co wycofał się z drużyny. - i zaczął się głośno śmiać. 
Wszyscy w sali patrzyli się na niego. Nawet przyciągnęli oni uwagę Draco.
 - Patrz jak ten wieśniak się śmieje, a ta szlama... idealna para idiotów. - wyśmiała ich Pansy
 Malfoy nie mógł wytrzymać, ze złości wygiął widelec i cisnął nim w tależ.
 - Ej dobrze się czujesz ? - spytał przyjaciela Blaise. Czarnoskóry widział, że w chłopaku buzuje zadrością - Każda lepsza od tej szlamy, nawet ruda zołza... O ja nie moge wylała na niego sok...
Blondyn zauważył jak dziewczyna wychodzi z Wielkiej Sali, a za nią ten baran McGlaggen. Wiedział, że nie myśli racjonalnie, więc poszedł za nimi. 
 -Po co za mną leziesz durniu ? - wrzasnęła na chłopaka
 - Nie denerwuj się mała - odpowiedział Cormac i złapał Hermionę w tali. Zatopił swoje usta w jej. Dziewczyna mu się wyrywała, lecz bezskutecznie. Jego jedna ręka powędrowała ku górze, że znajdowała się w okolicach biustu.

Malfoy'a to wyprowadziło go z równowagi. Musiał zainterweniować, byle szybko. Ale co zrobić? Co zrobić? 
W jednym był najlepszy, jedno lubił najbardziej- tłuc mordy tym co się mu narzucili ( za przeproszeniem )
Podbiegł do nich. Rzucił się na chłopaka,a dziewczynę odepchnął. Wpatrywała wzrok w Draco i Cormac jak biją się... z jej powodu. Poczuła się okropnie, ale tym samym blondyn bardzo jej zaimponował. W końcu McGlaggen się poddał i uciekł, a Malfoy został, ciesząc się przebiegle. Jego wzrok padł na trzęsącą się Gryfonkę, opartą o ścianę. Patrzyła na niego wielkimi, brązowymi oczami. On uwielbiał te oczy, po prostu uwielbiał je. Przerażona pobiegła przed siebie i ukryła się za najbliższym, bardzo rozłożystym drzewem. Draco pobiegł za nią.
 - Nie musiałeś...- pisnęła przez łzy.
 - A co innego miałem zrobić ? - po krótkiej chwili dodał bardzo zmieszany - Eee... masz... rozpietą koszulę.
Granger dopiero teraz zorientowała się, że widać jej cały stanik. Szybko zapięła koszulę i uśmiechełą się pod nosem.
 - Co ty tam robiłeś? - spytała chłopaka, już mniej roztrzęsionym głosem.
 - Nic takiego- odpowiedział jej - Ale już wszystko w porządku ?
 - Tak...chyba...- lekko zauroczona jego opiekuńczym głosem.
Wstała zarzuciła mu się na szyję , jednak po chwili odskoczyła od niego jak oparzona.
 - Wiesz...yyy... ja ...nie chciałam...
 - Dobra nie ma sprawy. - udawał, że się tym nie przejmuje, ale gdzieś tam głęboko cieszył się jak wariat.
 - A tak spytam, dlaczego sama chodzisz po placu w nocy- dziewczyna od razu posmutniała. Nie chciała nic powiedzieć, a już na pewno nie Malfoy'owi, którego nienawidzi i mu nie ufa.
 - Dzięki, że mnie uratowałeś - uśmiechnęła się ciepło i odeszła.
Blondyn stał tam jeszcze długo myśląc o jej zapłakanych, brązowych jak mleczna czekolada oczu, o ciepłym, prawdziwym uśmiechu i o...rozpiętej koszuli. Hmm... Z tego co pamięta jak się jej w przeszłości przyglądał to nieźle się wyrobiła. Zaśmiał się cicho i wrócił do wieży Slytherinu.


Rozdział VI



Siemka, łapcie kolejny rozdział.
Myślę, że nie zanudzę was tym .:D 
~Adminka Zuza 
Draco ♥


  - Harry! Harry wstawaj!
  Chłopak otworzył oczy. Przed nim stał Ron, oboje znajdowali się w dormitorium.
  -Snape każe nam zjawić się na kolacji wcześniej. - oznajmił rudzielec.                       
  - A tak, racja - przypomniał sobie.- musiałem się zdrzemnąć.                                       
  - Wiesz bardzo dziwnie się zachowywałeś, mówiłeś coś.                                               
   Zielonooki trochę się zawstydził.                
 -Chodźmy na tą kolację - powiedział Harry, wstając z łóżka.
Ron patrzył się na niego dziwnie. Potter zrozumiał,że ten dalej jest na niego obrażony i nie ma ochoty z nim iść.
  - Stary, przepraszam. Zachowałem się jak kretyn. Możemy być dalej przyjaciółmi ? Nie mam się do kogo odezwać i wogóle. - Zresztą z Hermioną się pewnie nudzi , ale nie powiedział tego na głos.
Ron chciał pokazać, że jest nieugięty. Ale on również nie ma z kim pogadać.
 - Jasne. Ja też byłem głupi -  uścisnęli siebie ręce i roześmiali się ,jak za starych dobrych lat.
Zeszli do pokoju wspólnego, gdzie zastali Granger. Harry także i ją przeprosił, jednak dziewczyna nie dała się tak łatwo przekonać i nie okazała skruchy. W końcu ułożyła to sobie w głowie, przemyślała i rzuciła mu się w ramiona :
 - No dobra wybaczam. - rzekła i we trójkę zeszli do Wielkiej Sali.
 ~~~
 - Proszę o uwagę ! - zagrzmiał głos Snape'a - Za chwilę przybędzie do nas nowy uczeń. Czemu tak późno?  A z powodu spraw osobistych, koniec! Nie dręczyć go tym pytaniem! Powitajmy go. Przybył do nas aż z Rumunii.
Wskazał ręką na drzwi, w których stanął wysoki chłopak o czarnych włosach i nieskazitelnie pieknej karnacji. Szedł, pewnym krokiem. Niektóre dziewczyny oglądały się za nim, szepcząc coś i promieniując.
 - Fakt jest ładny no, ale bez przesady - szepnęła Ginny do Miony. 
Dziewczyna aż podskoczyła na krześle. Cieszyła się, ze ruda wreszcie z nią rozmawia ( a właściwie z kim kolwiek )
 - Wiesz może podoba im się jego ... czekoladowa karnacja- powiedziała Granger i rozmarzyła się.
Przyjaciółka musiała ją szturchnąć, żeby sie otrząsneła.
 - Masz chłopaka ! - powiedziała nieco głośniej. Usłyszał to Harry. Obrócił się w stronę dziewczyn, oczy Ginny i jego się spotkały. Patrzyli na siebie zaledwie kilka chwil, dla dziewczyny była to jakby cała wieczność. Jednak powtarzała sobie w myśli : Tylko przyjaźń i nic wiecej. I spuściła głowę.
 - Rudolf Skamender- przeczytała McGonagall i ułożyła Tiarę na jego głowie. W sali zapanowała cisza, kilka Gryfonek śmiało się pod nosem. Widok siódmoklasisty na stołku z Tiarą był nieco zabawny.
 - To ten Skamender ? Brat najlepszego obrońcy Rumuni ? - powiedział Ron, unosząc wysoko brwi.
 - RAVENCLAW ! - krzyknęła Tiara.
Krukoni zaczęli wiwatować i klaskać. McGonagall wskazała na stół podnieconych Krukonów. Podszedł do nich i zajął wolne miejsce koło Luny. Chłopak wydawał się zainteresowany dziewczyną, ta również nie kryła tego. Po czym pogrążyli się w rozmowie. Pomyluna co jakiś czas chichotała i rumieniła się. Takiego zachowania jeszcze nikt u niej nie widział, zawsze spokojna i opanowana.
 - Ej Harry - szepnęła Hermiona. Gdy chłopak skierował na nią wzrok, wskazała mu Lunę całą w skowronkach, gawędząc z nowym uczniem. Wybraniec obejrzał się za siebie.
 - No i co ? - spytał dziewczynę, znudzonym głosem.
 - Wiesz myślałam, że dalej ona cię interesuje...
Harry pokrecił przecząco głową.
 - Dałem sobie z tym spokój.
Granger odetchnęła z ulgą, uśmiechnęła się ciepło w stronę przyjaciela. Ten odzajemnił uśmiech i razem z brązowooką, Ron'em oraz Ginny uciął pogawędkę. Ruda na nowo się z nim zaprzyjaźniła,i nie chciała niczego więcej, prócz przyjaźni. Harry myślał inaczej, najpierw się z nią zaprzyjaźni i kiedy dziewczyna będzie mu bezgranicznie ufać, zrobi pierwszy krok. Tak bardzo mu na niej zależało. Mimo tego, że teraz siedzi w gronie przyjaciół, śmiejąc się i żartując, czuł pustkę po stracie ukochanej. Nawet nie wiedział jak to się stało, no ale cóż nie cofnie czasu. Chyba że...
 - Hermiona ? Musimy pogadać - szepnął na ucho przyjaciółce kiedy byli już w pokoju wspólnym, tak żeby nikt nie zauważył - ale na osobności. 
 - Wiecie co, ja idę do siebie bo muszę jeszcze sprawdzić pracę z numerologii. To do jutra. - zerknęła na Harry'ego, dała mu znak.
 - No cześć. - powiedział Ron, ziewając 
Dziewczyna szybkim krokiem weszła po schodach i znikła w swoim dormitorium. Po chwili za nią przybiegł Potter.
 - Co chciałeś ? - spytała dziewczyna 
 - Masz jeszcze ten Zmieniacz Czasu ? Czy jakoś tak ? 
Hermiona zamyśliła się. Podeszła do swojego kufra i zaczęła grzebać w nim. Wkońcu znalazła to czego szukała.
 - Po co ci to ? -  wlepiła swoje oczy w Harry'ego.
 - Nie ważne, po prostu daj. - próbował jej zabrać naszyjnik,- Jak ci się udało go zachować? 
 - Mam swoje sposoby - uśmiechnęła się przebiegle - Ale mów po co ci on jest ?
 - No nie ważne ! - odpowiedział Harry, ciągle usiłując odebrać naszyjnik Mionie.
Granger była już rozgoryczona tymi wszystkimi tajemicami, nie wytrzymała i wydarła się na przyjaciela.
 - Mam tego dość, tych wdzystkich sekretów! Albo powiesz, albo nie dam ci tego! 
Wybraniec opowiedział jej wszystko - sen, swój plan i uczucia do Ginny. Brązowooka przeanalizowała to sobie w myślach i postanowiła pomóc Harry'emu. " W sumie oni do siebie pasują."- rozmyślała.
 - No dobra, ale muszę przenieść się z tobą. - wyznała.
 - Sam dam sobie radę - powiedział odważnie chłopak.
 - Ach tak ? Przy ostatniej misji o mało co nie zobaczyli by nas. 
 - Ale nie mów nic Ronowi - zgodził się, wiedział i tak, że przyjaciółka nie puściłaby go samego. Była zbyt uparta.
Dziewczyna pokiwała głową, założyła na siebie Zmieniacz Czasu i podeszła do Harry'ego. Przełożyła mu także naszyjnik przez głowę i przekręciła go dwa razy. 
~~~
Wszystko było takie zamazane i nierealne. Wirowali w powietrzu bardzo długo, aż w końcu wylądowali na ziemi. Wokoło było ciemno. Przed nimi ciągnęła się ścieżka wiodąca do zamku, którą oświetlał okrągły księżyc.

                                                                               


poniedziałek, 14 października 2013

Rozdział V

 


Łapcie kontynuację :) .
Taką krótką. :* ~Zuza
Arcik Rona i Miony . ♥ 

Po jakimś czasie zaczęli się schodzić inni uczniowie. W oddali zobaczyła Harry'ego, szedł w jej stronę patrzył na nią tymi słodkimi zielonymi oczami. Dziewczyna od razu oblała się rumieńcem.                    
- Mogę się dosiąść ? - spytał podchodząc.                      
- Jasne siadaj.                                                                 
Zapadła niezręczna cisza. Oboje milczeli , nie patrzyli na siebie, siedzieli w pewnej odległości.                                    - Słuchaj, muszę ci cos powiedzieć - bąknęli jednocześnie.            
Ta sytuacja bardzo ich rozbawiła, że zaczęli się śmiać.                                                     
- Ginny , przepraszam. Ja nie wiem czemu tak nagle to wszystko co było między nami tak po prostu skończyłem . Jest mi teraz głupio. Dasz mi jeszcze jedną szansę ? - wyznał chłopak, trochę zmieszany.
Dziewczyna tak długo na to czekała, miała powiedzieć "wybaczam" lecz coś ją zatrzymało. 
"Skrzywdził mnie i to bardzo, a jeśli to się powtórzy? On się mną tylko bawi... Nie kocha..."
- Harry ja to muszę przemyśleć. Zostawiłeś mnie, nie liczyłeś się z moimi uczuciami i do tego podoba ci się...Luna. Ja ci nie mogę tak szybko zaufać. - powiedziała smutno. Odeszła z rozpaczą, pozostawiając chłopaka zszokowanego po tym co usłyszał.
- I co Potter? Dziewczyna dała ci kosza, po raz pierwszy w życiu. Już jej nie pociągasz nie ? Woli innych. - Harry wzdrygnął się na głos Malfoya. Odwrócił się,blondyn siedział na murku.
- Zjeżdżaj Malfoy! To nie twoja sprawa ! - warknął Wybraniec, ten tylko zaśmiał się. Nie chciał dłużej oglądać tej szczerzącej się cwaniacko gęby blondyna , wstał i ruszył w kierunku zamku. 
- Ona będzie moja , zobaczysz. - usłuszał jego głos za sobą. Kiedy się odwrócił Ślizgona juz nie było. Chłopak przygnębiony wrócił do dormitorium i rzucił się na łóżko. Rozwarzał dokłądnie to co usłyszał od Malfoya : Ona będzie moja ........ Co to miało znaczyć? Zamknął oczy i zasnął.


 Byłem w małym pomieszczeniu. Żadnego okna, żadnego światła...a jednak. W oddali paliła się mała świeczka. Poczułem jak nogi mi drętwieją, chciałem wstać lecz byłem przywiązany do krzesła. Zaczałem krzyczeć, by ktoś uwolnił mnie z tamtąd.                                                                            
- Zamknij się ! - usłuszałem czyjś wstrętny a zarazem odrażający głos, był on bardzo znajomy. W ciemności zobaczyłem dwie postacie. Jeden z nich miał jasne włosy, tak jasne, że niemal białe. Jednak byłem bardzo zmęczony i obolały,nie mogłem sobie przypomnieć skąd go znam. Te dwie postacie coś do siebie szeptały. Wytężyłem słuch by coś usłyszeć.                                                                                    - A co będzie jeśli ona okaże się głupsza niż wygląda ? - spytał drugi głos , nie był tak ochydny jak tamten pierwszy.                                                                                                                                
- Och ... no to oddam ci ją, zresztą jest jeszcze ta jej przyjaciółka - zaśmiał się cicho. Nie wiedziałem zupełnie o kogo chodzi, ale żal jemu było tej dziewczyny. Traktowali ją jak jakąś zabawkę.
- Dobra rób, co masz robić i wynosmy się z tąd. - rzekł drugi głos nico zaniepokojony.
 -Ona wkrótce będzie moja i zobaczysz jak to jest ty...- urwał pierwszy głos . Było w nim tyle ninawiści, żalu i złości - CRUCIO !!! 
Rozbłysło się oslepiające światło, coś ugodziło mnie w główę i to cholernie bolało. Chciałem zaprzestać temu bólu, przedrzeć oslepiające światło. Nie mogłem już nic zrobić, ktoś miał nade mną całkowitą władzę. Rozkazał mi coś, a ja tego wysłuchałem i postanowiłem wypełnić.        
                                                                         
                                                               

Rozdział IV




Proszę , kolejny rozdział . :) A kontynuację  nie wiem kiedy napisze , bo nie mam zbytnio czasu. :( .
 Czytajcie i komentujcie . :D . ~Adminka Zuza

Arcik z Harry'm i Ginny ♥ 


                                                        Tydzień później 

Do tego czasu Hermiona wogóle nie miała okazji porozmawiać z Ginny, głównie przez prace domowe. Bardzo dziwiło zachowanie przyjaciółki, Weasley nigdy się nie zamykała w sobie , a już napewno nie przed Mioną. Rano Granger w pokoju wspólnym nie zastała przyjaciółki. Powędrowała wzrokiem po pomieszczeniu i natrafiła na Harry'ego. Siedział sam przy kominku, dziewczyna nie tracąc czasu podeszła do niego.
  - Cześć - przywitała go - muszę z tobą pogadać o Ginny.
Harry próbował wstać, jednak Hermiona była szybsza i pociągnęła chłopaka za ręke.
 - Co się z tobą dzieje ? Dlaczego tak nagle spodobała ci się Luna ? - szepnęła, aby nikt siedzący w pobliżu nie usłyszał.
 - Co ?! Luna ?! - odpowiedział zupełnie zdezorientowany.
 - Przeceiż widze jak na nią patrzysz, nie udawaj.
 - Oj, no  nie wiem samo jakoś wyszło. Nie mam ochoty o tym gadać. - wstał i wyszedł , zostawiając dziewczyne samą. W Granger buzowało złością. Chciało jej się płakać,a jednocześnie miała zamiar zabić Harry'ego jak tylko go spotka. Tak była rozkojarzona , że nie zauważyła Rona.
 - Hej słońce. - przywitał ją ciepłym uśmiechem.
 - No hej. - dziewczyna miała bardzo roztrzęsiony głos.
 - Co się stało ? - usiadł koło niej i przytulił ją mocno. Brązowooka się rozpłakała , tak szkoda jej było Ginny. Chłopak uniósł jej podbródek i pocałował ją słodko. Po tym pocałunku Hermiona przestała szlochać, tylko uśmiechnęła się. Wyszli razem z pokoju i udali się do Wielkiej Sali. Kiedy szli korytarzem dziewczynie coraz to bardziej byłó zimniej. Weasley zauważając to, objął ją.
 - A teraz powiedz mi co się stało ? - spytał ze zmartwieniem Ron.
 - Próbowałam coś wyciągnąć od Harry'ego , ale nie udało mi się . Wczoraj niepotrzebnie powiedziałam Ginny o tym zauroczeniu do Luny. Siedziałam z nią całą noc i ją pocieszałam.
 - Wiesz co przy najbliższej okazji ZABIJE GO !!! - wrzasnął. Jego głos niósł się po korytarzu, ze nawet Malfoy i jego stuknięty przyjaciel Blaise będąc przy sali odwrócili się i z odrazą na nich spojrzeli.
 - Co ona w nim widzi ? - syknął Draco , łypiąc na nich.
 - Ej stary... opanuj się. W końcu którą chcesz mieć ? A ta ruda ? - spytał go Blaise.
W sumie blondyn sam nie wiedział czego chce. Czuł odrazę do Miony, ale w pewnym sensie go pociągała. "No a Ginny też całkiem fajna" rozważał w myślach Malfoy.
 - Wiesz, że nie cofniesz czasu. - powiedział Zabini.
 - Dobra wiem. Coś wymyśle, a teraz się przymknij, bo jeszcze ktoś usłyszy.
 Tymczasem u Hermiony i Rona : 
 - Też rozważałam uduszenie Harry'ego ,ale to nic nie da. Może zrozumie, że Ginny to ta jedyna.- właśnie dochodzili do Wielkiej Sali - Pogadamy o tym po śniadaniu. Dziewczyna miała tego serdecznie dość, chciała na chwilę od tego uciec, pobyć trochę z Ron'em. W sali unosił się zapach świezutkich rogalików z miodem, gdy tylko zajęli miejsca, zabrali się do śniadania.
                                               ~.~    ~.~    ~.~
Ginny siedziała cicho, z nikim nie rozmawiając. Gapiła się na sąsiednie stoły, Ravenclaw.... przejechała wzrokiem po Puchonach. Gdy dosięgnęła wzrokiem Ślizgonów oczom nie wierzyła. Wydawało jej się, że Draco Malfoy patrzył się w jej stronę, a minę miał przy tym bardzo skupioną. Kiedy i ona spojrzała na niego, ten momentalnie spuścił wzrok i zaczął rozmawiać z Zabinim. "Nie to nie możliwe, przecież on ma mnie za zdrajcę krwi i do tego przezywa mnie rudą zołzą" - tłumaczyła sobie w myślach. W ogóle nie była głodna, więc wstała od stołu i wyszła z Wielkiej Sali. Szła prosto na błonia. Usłyszała za sobą czyjeś kroki, odwróciła się i zobaczyła... Draco. Czyżby ją śledził ? Przystanęła. Ten nie przejmując się dziewczyną minął ją.
 - No i co się tak gapisz zołzo ? - powiedział swoim jadowitym głosem.
Ginny nie przejmowała się tym zupełnie, miała gdzieś Malfoya i te jego docinki. Chociaż zastanawiało ją dlaczego patrzył się na nią, a potem minął prawie jak powietrze ? Ruszyła przed siebie i usiadła przy najbliższej ławce. Zamyśliła się.

sobota, 5 października 2013

Rozdział III




Hejka . :* Macie kolejny rozdział . Chyba będę dodawać w wekeendy, bo na tygodniu nie mam czasu - szkoła ! . ;p . Miłego czytania ~Zuza 
                                                              Sobota 
Dziewczyny zajęły miejsca przy stole i zabrały się do jedzenia śniadania . Hermiona  w między czasie opowiadała Ginny  o zadaniu z numerologi , które już odrobiła. Rudej to nie interesowało, nawet jej nie słuchała. Cały czas trapił ją ten sen .
 - Ginny , co się dzieje ? - zorientowała się  że przyjaciółka jest jakaś rozkojarzona. 
Weasley opowiedziała o swoim śnie. Hermiona zrobiła się czerwona i nie mogła wydusić z siebie żadnego słowa. 
 - ... że co ? Ja i Harry ?! - wściekła się . Po chwili uspokoiła się i dodała . - Dobra mniejsza z tym snem , a co tam u ciebie ? Coś się zmieniło ?
  -Nie, nic . 
Hermiona wiedziała , żeby już nie drążyć tematu o Harry'm . Współczuła przyjaciółce ,że po tym całym rozstaniu ,  musi sama przez to przechodzić . Postanowiła przy pierwszej lepszej okazji złapać chłopaka i z nim to wyjaśnić . Dokończyły śniadanie w ciszy. Ginny pierwsza wstała od stołu i bez słowa wyszła z Wielkiej Sali. Kiedy wychodziła, Hermiona kątem oka spojrzała, ze przyjaciółka wyciera zapłakane oczy. To smutne , aż serce się kroi jak dziewczyna musi się męczyć. Było tak zawsze jak tylko ktoś o nim  wspominał . Herma zaczęła się zastanawiać jak przeprowadzić z Harry'm tą rozmowę , od czego zacząć. Z rozmyśleń wyrwał ją Ron, jej chłopak. Chodzili ze sobą od tamtej romantycznej chwili w Komnacie Tajemnic.  
 - Cześć. Jak tam śniadanie smakowało? - przywitał ją z  ciepłym usmiechem i zajął miejscę koło niej.
 - Hej .  Było pyszne . - lekko zarumieniła się. Nadal nie mogła w to uwierzyć , że po tylu latach przyjaźni , zostali parą . - Nie jesz ? 
  -Nie jestem głodny. Idziemy na błonia ? - spytał . Hermiona nawet nie musiała odpowiadać , tak dobrze się rozumieli. 
Przy wyjściu spotkali Harry'ego. Był przybity. Przez chwile nikt nic nie powiedział.
   - Cześć , idziesz z nami na błonia ? - wreszcie Ron zabrał głos . 
   - Dobra. - odpowiedział bezbarwnym głosem. 
Wyszli z zamku . I znowu cisza powróciła . Hermiona szybko zainterweniowała. 
 - Patrzcie ! Malfoy ! - krzyknęła i wskazała palcem na Draco , który szarpał się z jakimś trzecioklasistą. Ron i Harry popatrzyli się we wskazanym przez dziewczynę miejscu i we trójkę pobiegli by zapobiec bójce.
   - Malfoy ! Co się tu dzieje ? ! - wrzasnął Harry do blondyna.
      Ten z rozbawioną miną spojrzał na niego.
   - Co cię to obchodzi Potter ? - powiedział swoim jadowitym głosem - Tak sobie gawędzimy z kolegą - wskazał na trzecioklasistę. Ron nie mógł znieść zachowania Malfoy'a  , więc rzucił się na niego.
  -Zostaw go i zjeżdżaj ! - ryknął Weasley . Draco cały czerwony wycofał się bez słowa , poprawiając zielony krawat. Trójka przyjaciół spojrzała na chłopca , którego zaatakował Ślizgon.
   - Nic ci się nie stało ? - spytała Hermiona 
 Chłopiec ze łzami w oczach pobiegł w stronę zamku , nie odpowiadając.
  -  Ron , musiałeś tak na niego naskoczyć ? - zdziwił się Harry , jeszcze nigdy nie widział przyjaciela tak rozzłoszczonego. 
   - Po prostu mam go dość ! Po co on wogóle wrócił do Hogwartu , po tym wszytkim ? ! - syknął Weasley.
   - Chyba po to , żeby jego rodzina nie straciła reputacji wśród czarodziejów. Dobra chodźcie gdzieś usiąść.-  rzekła Herma , prowadząc przyjaciół na błonia. Wybrała miejsce w cieniu , po czym usiedli. 
   - Ginny była na śniadaniu ? -wymsknęło się  Ron'owi . Chłopak  wiedział ,że nie powinnien tego mówić w obecności Harry'ego . 
   - Tak. - odpowiedziała spokojnie dziewczyna i szybko zmieniła temat. - Jak tam poradziliście sobie z zadaniem z numerologii , bo ... 
    - Hej , mogę się dosiąść ?  - przerwała jej Luna , która pojawiła się z nikąd. Harry'emu od razu oczy zabłysnęły.
    - Tak , siadaj. - chłopak wskazał na miejsce koło niego . 
     - Wiecie , że prawdopodobnie do Hogwartu ma wstąpić nowy uczeń. 
     - Z tego co jest mi wiadome , w połowie semestru nie można podjąć tu nauki . - jak zwykle Hermiona musiała sie wymądrzyć .
    - Raczej do pierwszego miesiąca można się jeszcze zgłosić .  - odparła Luna , wogóle nie przejmowała się tym co przed chwilą powiedziała koleżanka, tylko wstała - No to ja już idę . Do zobaczenia . 
   - Zaraz .... - krzyknął Harry za oddalającą się Luną - tylko to chciałaś nam powiedzieć ? 
  - Tak . - i odeszła . 
Granger wykorzystała ten moment i zerknęła na Rona , ten też patrzył się na nią . Zrozumieli się bez słów  :   "Harry'emu podoba się Luna . " 
   

czwartek, 3 października 2013

Rozdział II

                         


                                   
 


 Cześć , macie kolejny rozdział :). Narazie taki krótki , na szybko wymyśliłam.
Jak wam się podoba to komentarz :D . A i jakby ktoś nie zrozumiał o co chodzi , to tak : Ten rozdział jest o Ginny . Będę oczywiście o wszystkich mówić po trochu . Miłego czytania . ~Zuza . 

Ginny zerwała się gwałtownie ,cała  zalana potem ,oddychając ciężko. Musiała dać sobie kilka minut by uświadomić , że to był tylko zły sen. Odetchnęła z ulgą, była w dormitorium. Powędrowała wzrokiem po pokoju , kiedy natrafiła na lustro w toaletce , na przeciw jej łóżka, przeraziła się , gdy ujrzała swoje odbicie. Rude włosy sterczały na wszystkie strony , oczy miała podrążone i zaspane. Spojrzała na zegar , dochodziła siódma. Było jeszcze dużo czasu do śniadania, ale wiedziała , że nie uda jej się już zasnąć. Nie chciała wracać do tamtego koszmarnego snu , więc wstała i ubrała się . Poszła do łazienki , aby doprowadzić swoje włosy do porządku . Jakimś cudem dała rade je rozczesać. Zeszła powoli po schodach, lecz nikogo nie zastała w pokoju wspólnym. Próbowała zabić czas i wzięła pierwszą lepszą książkę z półki. Książka była tak nudna , że po przeczytaniu paru linijek odłożyła z powrotem na miejsce. Znów zerknęła na zegar , było pół do ósmej. Zaburczało jej w brzuchu . Wyszła na korytarz i udała się do Wielkiej Sali. Gdy tak szła spostrzegła jak strumienie światła wlewają się przez okna do zamku . Od razu pomyślała o quidditchu. Zbliżał się bardzo ważny mecz Gryfonów ze Ślizgonami. Ginny zamyśliła się nad strategią jak zwyciężyć , że nie zauważyła Hermiony , która nadchodziła z przeciwnej strony korytarza .               
-Co ty tu robisz tak wcześnie ? - spytała Ginny , podchodząc do przyjaciółki. 
- Musiałam iść do biblioteki. - odpowiedziała i uśmiechnęła się .                          
Jak zwykle , Hermiona była częstym gościem w bibliotece , gdy czegoś nie wiedziała, albo ją trapiło, zawsze tam przychodziła.                                                                                                                                     
    - Umieram z głodu. Idziemy ? - ruda wskazała na Wielką Salę , od której dzieliło ich tylko parę  metrów.
-Ja też jestem głodna .
 I pomaszerowały . Będąc coraz bliżej , czuły zapach przepysznej jajecznicy z bekonem oraz tostów z masłem fistaszkowym.