Cześć, łapcie kolejny rozdział, Sorka że
tak późno no ale szkoła i wogóle :) Mam nadzieję że się spodoba. ~Nimfadora :*
W prawdzie nie była jak te wszystkie Ślizgonki choć równie ładne, ale zarazem złośliwe i przebiegłe. Z rozmyśleń wyrwał go Blaise.
- Cześć, Smoku. - przywitał go, półprzytomnie
- Cześć.
- Ach... Ta impreza. Gryfoni to banda idiotów, ale przyznam, że całkiem nieźle się bawiłem. A ty ?
Draco nie odpowiedział. Wpatrywał się tępo w zielono-srebrny kominek, nawet nie słuchał przyjaciela. Czarnoskóry widząc jego rozkojarzenie spytał krótko:
- Czyżby Granger ?
Malfoy popatrzył na niego pytającym spojrzeniem.
- Wiesz ślicznie wczoraj wyglądała, gdyby nie te oczy. Wiesz podobno wczoraj na meczu doszło do kłótni między nią a Weasley'em.
Blondyn ożywił się nagle.
- Skąd to wiesz ?
- Ech... no cóż - żachnął się Zabini - Sie wie to i owo. No, ale widziałem jak na nią patrzysz. Stary odpuść ją sobie, tyle ładnych dziewczyn chodzi po szkole a ty taką szla...
- Pieprzony arystokrata się znalazł ! - wybuchł Draco.
- Chłopcy, chłopcy....- rozległ się głos za nimi.
Oboje odwrócili głowy i ku ich zaskoczeniu Scarllet stała oparta o marmurową ścianę i śmiejąc się z nich pod nosem. Podeszła do fotela, którym siedział blondyn i usiadła na jego oparciu. Ten przyglądał jej się dziwnie.
- No i jak tam ci idzie z zakładem ? - spytała. - Wymiękasz ?
- Nie. - rzekł krótko.
- Ale czy na pewno ? Słuchałam waszej rozmowy. Czyżby nasz cudny Dracuś zakochał się z brudnokrwistej ? - zaśmiała mu się w twarz słodkim jak dotąd śmiechem.
- Zobaczymy jeszcze ! - warknął Malfoy.
Wstał gwałtownie z fotela, trącając przy tym Scarllet. Dziewczyna tracąc równowagę spadła z oparcia i wyladowała na dywanie. Blondyn nie przejmując się brunetką, która teraz patrzyła na niego gniewnie, wyszedł z pokoju wspólnego.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
- Draco ? - wyszeptałam.
Blondyn nic nie odpowiedział. Przysunął się do mnie. I znów ta zimno mnie ogarnęło. Chłopak całował mnie delikatnie acz zarazem romantycznie. Chciałam się od niego oderwać lecz nie mogłam. Tak bardzo podobał mi się ten pocałunek. Był on coraz namiętniejszy.....
Hermiona zerwała się, zalana potem.
- Co Malfoy robił w moim śnie ? - szepnęła
Rozejrzała się po pokuju. Nikogo w nim nie było. Spojrzała na zegarek, stojący na jej nocnej szafce i aż podskoczyła. Dochodziła dziewiąta. Więdząc, że spóźniła się juz na śniadanie, ubrała się w pośpiechu, wpadła do łazienki by trochę się ogarnąć, po czym porwała torbę z ksiązkami i zbiegła po schodach. W pokoju wspólnym również nikogo nie zastała. Przelazła przez dziurę w portrecie Grubej Damy i popędziła ile sił w nogach do lochów na eliksiry. W sali jeszcze nikogo nie było, więc miała trochę czasu by odetchnąć. Oparła się o ścianę, przypominając sobie wczorajszy wieczór, od razu rozbolała ją głowa. Zapomniała sobie jak dość mocno działa na nią Ognista Whisky. Przywróciła wczorajszą kłótnię z Ronem i sprzeczkę z Ginny. Poczuła jak ogarnia ją fala mdłości. Przymknęła na chwilę oczy, ciężko oddychając. Usłyszała jakieś śmiechy i krzyki znajomych osób. Ktoś wykrzykiwał jej imię, ale czy aby na pewno jej ?
Draco szedł na eliksiry otoczony grupką roześmianych Ślizgonów. Schodzili właśnie po schodach do zimnego korytarza, gdy nagle Pansy Parkinson się zatrzymała, wypatrując czegoś w ciemnościach.
- Czy to nie...Granger ?
Malfoy zamarł w bezruchu, patrzył na drobną osóbkę z burzą brązowych włosów leżącą na kamienej posadzce. Twarzy nie widział, gdyż przysłoniły jej bujne loki, lecz zauważył plamę...krwi. Przerażony podbiegł do niej, a za nim Blaise.
- Smoku co ty robisz ? - szepnął do przyjaciela.
Ten nie odpowiedział na jakże irytujące pytanie ze strony czarnoskórego.
- Rusz się i zawołaj McGonnagall ! - rozkazał mu blondyn.
Zabini wybiegł z lochów i pognał w stronę pokoju nauczycielskiego.
Musiało minąć pare minut za nim znów pojawił się w obecności profesor McGonagall.
- Co tu się dzieje ? - rozbrzmiał jej surowy głos, na widok krwawiącej w ramionach Ślizgona dziewczynie wrzasnęła.- Na Merlina ! Do skrzydła szpitalnego z nią.
Przez grupkę ciekawskich gapiów przedarł się Harry. Gdy zobaczył swoją przyjaciółkę, nieprzytomną, wypuścił z ręki krziążki i podbiegł do niej i Malfoya.
- Hermiona ! -wrzasnął.
- Potter to twoja przyjaciółka, zabierz ją do szkrzydła. - rzekła niespokojnym tonem profesor McGonagall.
Wybraniec podniósł z posadzki Hermionę i wyprowadził z lochów idąc za opiekunem Gryffindoru. Draco rzucił się w tłum, lecz Blaise chwycił chłopaka za koszulę i pociągnął za sobą.
- Nie warto. - powiedział czarnoskóry. - Chyba wiesz, że to jest szlama. Co pomyślą inni ?
- Ty durniu ! Mam już ciebie serdecznie dość ! Przestań być takim arystokratą !
- Niedawno sam nim byłeś. - syknął i wszedł do klasy za Slughornem.
Ginny biegła korytarzem, nie zważając na spojrzenia innych uczniów. Wbiegła do szkrzydła szpitalnego zaupełnie wytracona z równowagi.
- Harry co się stało?! - wrzasnęła ruda.
- Proszę się uspokoić. - upomniała ją pielęgniarka.
- Hermiona zemdlała, upadając rozcięła sobie głowę. Dość głęboka rana. - westchnął smutnie.
Ruda ze łzami w oczach opadła na krzesło obok chłopaka i wtuliła się w niego. Zielonooki objął ją, wpatrując się w panią Pomfrey, która układała wygodnie Hermionę na łóżku. Kiedy już skończyła i odstawiła leki na szafkę, wyszła do swojego gabinetu mówiąć im, że gdy się obudzi, mają ją natychmiat zawołać. Harry pokiwał głową, wciąż trzymając w ramionach roztrzęsioną Ginny.
- Hermiona zemdlała, upadając rozcięła sobie głowę. Dość głęboka rana. - westchnął smutnie.
Ruda ze łzami w oczach opadła na krzesło obok chłopaka i wtuliła się w niego. Zielonooki objął ją, wpatrując się w panią Pomfrey, która układała wygodnie Hermionę na łóżku. Kiedy już skończyła i odstawiła leki na szafkę, wyszła do swojego gabinetu mówiąć im, że gdy się obudzi, mają ją natychmiat zawołać. Harry pokiwał głową, wciąż trzymając w ramionach roztrzęsioną Ginny.
- Nawet nie można zdać sobie z tego sprawy jak takie chwile przybliżają do siebie ludzi. - szepnął jej do ucha.
Dziewczyna uniosła głowę i spojrzała mu prosto w oczy. Wybraniec lekko przysunął twarz do Weasley, po czym złożył delikatny pocałunek na jej ustach. Ta odwzajemniła go i bez żadnego skrępowania zagłębili się w namiętniejszy pocałunek. Oboje wiedzieli czego chcą, siebie, Ona kochała go, a on ją, całym sercem. I już nic nie było w stanie tego zniszczyć.






