♥ Hinny ♥

♥ Hinny ♥
~Adminka Zuza

piątek, 15 listopada 2013

Rozdział IX


Cześć, łapcie kolejny rozdział, Sorka że
tak późno no ale szkoła i wogóle :) Mam nadzieję że się spodoba. ~Nimfadora :*
 


    Blondyn rozsiadł się wygodnie w fotelu w pokoju wspólnym Slytherinu. Rozmyślał o wczorajszym dniu, o tej przeklętej Granger w pięknej, obcisłej sukience, delikatnym makijażu.... O Salazarze ona mi się podoba!
W prawdzie nie była jak te wszystkie Ślizgonki choć równie ładne, ale zarazem złośliwe i przebiegłe. Z rozmyśleń wyrwał go Blaise.
 - Cześć, Smoku. - przywitał go, półprzytomnie
 - Cześć.
 - Ach... Ta impreza. Gryfoni to banda idiotów, ale przyznam, że całkiem nieźle się bawiłem. A ty ?
Draco nie odpowiedział. Wpatrywał się tępo w zielono-srebrny kominek, nawet nie słuchał przyjaciela. Czarnoskóry widząc jego rozkojarzenie spytał krótko:
 - Czyżby Granger ?
Malfoy popatrzył na niego pytającym spojrzeniem.
 - Wiesz ślicznie wczoraj wyglądała, gdyby nie te oczy. Wiesz podobno wczoraj na meczu doszło do kłótni między nią a Weasley'em.
Blondyn ożywił się nagle.
 - Skąd to wiesz ?
 - Ech... no cóż - żachnął się Zabini - Sie wie to i owo. No, ale widziałem jak na nią patrzysz. Stary odpuść ją sobie, tyle ładnych dziewczyn chodzi po szkole a ty taką szla...
 - Pieprzony arystokrata się znalazł ! - wybuchł Draco.
 - Chłopcy, chłopcy....- rozległ się głos za nimi.
Oboje odwrócili głowy i ku ich zaskoczeniu Scarllet stała oparta o marmurową ścianę i śmiejąc się z nich pod nosem. Podeszła do fotela, którym siedział blondyn i usiadła na jego oparciu. Ten przyglądał jej się dziwnie.
 - No i jak tam ci idzie z zakładem ? - spytała. - Wymiękasz ?
 - Nie. - rzekł krótko.
 - Ale czy na pewno ? Słuchałam waszej rozmowy. Czyżby nasz cudny Dracuś zakochał się z brudnokrwistej ? - zaśmiała mu się w twarz słodkim jak dotąd śmiechem.
 - Zobaczymy jeszcze ! - warknął Malfoy.
Wstał gwałtownie z fotela, trącając przy tym Scarllet. Dziewczyna tracąc równowagę spadła z oparcia i wyladowała na dywanie. Blondyn nie przejmując się brunetką, która teraz patrzyła na niego gniewnie, wyszedł z pokoju wspólnego.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
         - Draco ? - wyszeptałam.
Blondyn nic nie odpowiedział. Przysunął się do mnie. I znów ta zimno mnie ogarnęło. Chłopak całował mnie delikatnie acz zarazem romantycznie. Chciałam się od niego oderwać lecz nie mogłam. Tak bardzo podobał mi się ten pocałunek. Był on coraz namiętniejszy.....

    

   Hermiona zerwała się, zalana potem. 
 - Co Malfoy robił w moim  śnie ? - szepnęła 
Rozejrzała się po pokuju. Nikogo w nim nie było. Spojrzała na zegarek, stojący na jej nocnej szafce i aż podskoczyła. Dochodziła dziewiąta. Więdząc, że spóźniła się juz na śniadanie, ubrała się w pośpiechu, wpadła do łazienki by trochę się ogarnąć, po czym porwała torbę z ksiązkami i zbiegła po schodach. W pokoju wspólnym również nikogo nie zastała. Przelazła przez dziurę w portrecie Grubej Damy i popędziła ile sił w nogach do lochów na eliksiry. W sali jeszcze nikogo nie było, więc miała trochę czasu by odetchnąć. Oparła się o ścianę, przypominając sobie wczorajszy wieczór, od razu rozbolała ją głowa. Zapomniała sobie jak dość mocno działa na nią Ognista Whisky. Przywróciła wczorajszą kłótnię z Ronem i sprzeczkę z Ginny. Poczuła jak ogarnia ją fala mdłości. Przymknęła na chwilę oczy, ciężko oddychając. Usłyszała jakieś śmiechy i krzyki znajomych osób. Ktoś wykrzykiwał jej imię, ale czy aby na pewno jej ? 

   Draco szedł na eliksiry otoczony grupką roześmianych Ślizgonów. Schodzili właśnie po schodach do zimnego korytarza, gdy nagle Pansy Parkinson się zatrzymała, wypatrując czegoś w ciemnościach.
 - Czy to nie...Granger ? 
Malfoy zamarł w bezruchu, patrzył na drobną osóbkę z burzą brązowych włosów leżącą na kamienej posadzce. Twarzy nie widział, gdyż przysłoniły jej bujne loki, lecz zauważył plamę...krwi. Przerażony podbiegł do niej, a za nim Blaise.
 - Smoku co ty robisz ? - szepnął do przyjaciela.
Ten nie odpowiedział na jakże irytujące pytanie ze strony czarnoskórego. 
 - Rusz się i zawołaj McGonnagall ! - rozkazał mu blondyn.
Zabini wybiegł z lochów i pognał w stronę pokoju nauczycielskiego.
Musiało minąć pare minut za nim znów pojawił się w obecności profesor McGonagall.
 - Co tu się dzieje ? - rozbrzmiał jej surowy głos, na widok krwawiącej w ramionach Ślizgona dziewczynie wrzasnęła.- Na Merlina ! Do skrzydła szpitalnego z nią.
Przez grupkę ciekawskich gapiów przedarł się Harry. Gdy zobaczył swoją przyjaciółkę, nieprzytomną, wypuścił z ręki krziążki i podbiegł do niej i Malfoya.
 - Hermiona ! -wrzasnął.
 - Potter to twoja przyjaciółka, zabierz ją do szkrzydła. - rzekła niespokojnym tonem profesor McGonagall.
Wybraniec podniósł z posadzki Hermionę i wyprowadził z lochów idąc za opiekunem Gryffindoru. Draco rzucił się w tłum, lecz Blaise chwycił chłopaka za koszulę i pociągnął za sobą.
 - Nie warto. - powiedział czarnoskóry. - Chyba wiesz, że to jest szlama. Co pomyślą inni ? 
 - Ty durniu ! Mam już ciebie serdecznie dość ! Przestań być takim arystokratą ! 
 - Niedawno sam nim byłeś. - syknął i wszedł do klasy za Slughornem.
        Ginny biegła korytarzem, nie zważając na spojrzenia innych uczniów. Wbiegła do szkrzydła szpitalnego zaupełnie wytracona z równowagi.
 - Harry co się stało?! - wrzasnęła ruda.
 - Proszę się uspokoić. - upomniała ją pielęgniarka.
 - Hermiona zemdlała, upadając rozcięła sobie głowę. Dość głęboka rana. - westchnął smutnie.
Ruda ze łzami w oczach opadła na krzesło obok chłopaka i wtuliła się w niego. Zielonooki objął ją, wpatrując się w panią Pomfrey, która układała wygodnie Hermionę na łóżku. Kiedy już skończyła i  odstawiła leki na szafkę, wyszła do swojego gabinetu mówiąć im, że gdy się obudzi, mają ją natychmiat zawołać. Harry pokiwał głową, wciąż trzymając w ramionach roztrzęsioną Ginny.
 - Nawet nie można zdać sobie z tego sprawy jak takie chwile przybliżają do siebie ludzi. - szepnął jej do ucha.
Dziewczyna uniosła głowę i spojrzała mu prosto w oczy. Wybraniec lekko przysunął twarz do Weasley, po czym złożył delikatny pocałunek na jej ustach. Ta odwzajemniła go i bez żadnego skrępowania zagłębili się w namiętniejszy pocałunek. Oboje wiedzieli czego chcą, siebie, Ona kochała go, a on ją, całym sercem. I już nic nie było w stanie tego zniszczyć.



niedziela, 3 listopada 2013

Rozdział VIII (kontynuacja)

 Hej. Przepraszam że dopiero teraz dodaję kontynuację.
No ale w ostatnim czasie jakoś nie mam głowy do pisania.
Postaram się częściej dodawać nowe rozdziały. :)
~Zuza
Ginny ♥ 

  
Na ostatniej lekcji Gryfoni siedzieli jak na szpilkach. Harry tak bardzo pragnął wyjść z klasy, wziąć swoją miotłę i śmigać na niej wypatrując złotego znicza. Upragniony odgłos dzwonka w końcu zabrzęczał w uszach chłopaka. Wybiegł jak strzała z klasy i popędził do szatni. Włożył w pośpiechu strój, usiadł na ławce i czekał na resztę drużyny.  Po chwili przybiegli pozostali i Ron.
 - …cześć….Harry…- wysapał z trudem  łapiąc oddech – Chciałem….ci ży..czyć powodzeeenia…
- Nie dzięki – uśmiechnął się w stronę przyjaciela
Ten klepnął go w plecy i zaczął przepychać się w szatni. Podszedł do Ginny i z nią uciął pogawędkę. 
- Stary… co ci się stało w nos ? – spytał nagle McGlaggena.
Stał sam w kącie z rozwalonym nosem.
- Granger mnie pobiła po tym jak się całowaliśmy- wyznał Cormac ponuro.``
Ginny stała obok, cała zesztywniała. Oczy wpatrzone miała w rozwścieczonego brata, który właśnie wychodził z szatni. Harry widząc złość w oczach przyjaciela zatrzymał go .
- O co chodzi ?
- Hermiona się całowała z McGlaggenem ! – wrzasnął Ron
Odepchnął  Wybrańca i pomaszerował w strone zamku.
- Tylko nie rób nic głupiego. Daj jej się wytłumaczyć ! – krzyknął za nim Harry.
 ~~~~
  Rozległ się gwizdek pani Hooch. Kafel wystrzelił w górę razem z tłuczkami i zniczem. Zawodnicy odbili się od ziemi i pofrunęli. Harry wzbił się wyrzej wypatrując znicza jednocześnie obserwował co dzieje się pod nim.
- Harry Potter, tak ?
Zielonooki mało co nie spadł z miotły. Obok niego zatrzymał się Rudolf Skamender.
Co on tu robił?
Ach…tak…. Nowy szukający Krukonów !
 - Tak a co ? – odpowiedział mu Harry
- Nic, nic – rzucił Krukon, obserwuąc  go badawczym wzrokiem.
Przypomniał sobie słowa Rona.
-….brat najlepszego obrońcy Rumuni.
Chciał pokazać że jest lepszy. Ruszył się z miejsca mijając Skamendera, ten zachwiał się na swojej miotle i podążył za Potterem. Krązyli tak wokół boiska. Po chwili Rudolf zrównał się z Harry’m.
- Masz świetną drużynę. – krzyknął ,wskazując tablice wyników.
40 do 10 dla Gryffindoru. Uśmiechnął się zwycięsko do Skamendera. Nagle coś śmignęło mu przed nosem. Podążył za oddalającym się światełkiem. Niestety zobaczył to szukający Krukonów i pognał za nim. Harry nie spuszczał wzroku ze znicza, nie przejmował się siedzącym mu na ogonie Rudolfem. Znicz był już na wyciągnięcie ręki. Wyciągnął ją przed siebie lecz nie mógł pochwycić wirującej piłeczki. Spojrzał na swoją dłoń i aż się przestraszył. Była pokryta czerwonymi plamkami, zktórych uchodził dym. Nie zastanawiając się dłużej , oderwał drugą rękę od miotły. Zachwiał się lekko. Próbował utrzymać równowagę jednak cały czas przechylał się to w lewo to w prawo.  Wziął głęboki wdech, podskoczył na miotle i porwał znicza. Jedna noga zsunęła się tak, że teraz wisiała w powietrzu. Gryfonom zaparło dech w piersiach.  W dłoni, w której trzymał znicza wesparł się i wgramolił się na swoją Błyskawicę. Wylądował na świeżo skoszonej trawie. Reszta drużyny zrobiła to samo co kapitan. Podbiegli do niego szczęśliwi. Harry uniósł rękę , pokazując złotego znicza. Widownia wiwatowała.

      W pokoju wspólnym Gryffindoru odbyła się impreza. Każdy mógł przyprowadzić kogo chciał. Wśród zgromadzonych imprezowiczów znalazł się Draco i Blaise. Usiedli razem przy barku i wypatrywali wolne dziewczyny, zwłasza Zabini.
 - To widzimy się później. Cześć. – powiedział czarnoskóry i podszedł do jakiejś blondynki. Malfoy nie miał ochoty na tańce, jednak nie mógł oderwać wzroku od pewnej brązowowłosej dziewczyny w pięknej kremowej sukience. Wyglądała oszałamiająco, z wyjątkiem jej oczu. Były one czerwone, jakby przed chwilą płakała. Chwilę tak stała, oparta o ścianę. Nagle poderwała się i podeszła do barku. Usiadła dwa krzesła dalej od Malfoya. Nie zwracając uwagi na patrzącego się na nią blondyna, zamówiła ognistą whisky.
 - Ty Hermiona ? – zaśmiał się czarnowłosy chłopak stojący za barkiem.
Hermiona Granger…. ? Ale… przecież….. ona nie mogła wyglądać tak…seksownie.
 - Och… po prostu to daj. – odpowiedziała zakłopotana dziewczyna i wyrwała mu szklankę z ręki.
Czując na siebie spojrzenie blondyna, wzięła jednego łyka i wypiła whisky.
 - Jeszcze jedną.  – podała barmanowi szklankę.
 - Upijesz mi się skarbie. – zadrwił czarnowłosy
Podał jej szklankę. Dziewczyna od razu wypiła. Oparła łokcie o blat i ukryła w twarz w dłoniach. W pewnym momencie podeszła do niej Ginny i porwała ją w kąt. Zaczęły o czymś rozmawiać a raczej kłócić się. Kiedy ruda skończyła wydzierać się na Mionę, odwróciła się na pięcie i odeszła. Brązowowłosa stała tam chwilę, po czym będąc nadal w wielkim szoku skierowała się do swojego dormitorium. 

 Gdy impreza dobiegła końca, wszyscy opuścili pokój Gryffindoru. Harry był tak zmęczony i nie posprzątał.
 Wgramolił się po schodach na górę i wszedł do swojej sypialni. Dean, Seamus i Nevill już spali, tylko Ron siedział na skraju łóżka i wpatrywał się w obrazek Hermiony stojący na szafce nocnej.
 - Czemu nie świętowałeś ? - spytał go Harry
 - Nie miałem ochoty. - odarł krótko rudzielec.
 - Jutro po południu idziemy z Ginny i paroma osobami z drużyny do Dziurawego Kotła. Idziesz z nami?- próbował dalej.
 - Nie. 
 - Okey. Nie to nie. Siedź tu sobie sam. - powiedział obrażonym tonem.
 - O co ci chodzi ? - zdenerwował się Ron.
 - O co tobie chodzi? - odszczeknął Harry.
Nie czekając na jaką kolwiek odpowiedź ze strony Weasleya, zielonooki podszedł do swojego łóżka, przebrał się w piżamę i zasunął zasłony. Rudzielec jeszcze długo po tym siedział i gapił się w zdjęcie Hermiony, myśląc czy dobrze postąpił wierząc McGlaggenowi i zrywając z dziewczyną. 

  Tymczasem u Miony....

Granger jeszcze długo nie mogła zasnąć. Ona również rozmyślała o Ronie. Zastanawiała się czy byli sobie pisani ? Skoro tak ją potraktował, skoro nie ufał jej. 
 Zgasiła lampkę. Zamknęła oczy i od razu zasnęła. 

  Czarna plama. Coraz bliżej. Czarna postać. Coraz to bliżej. Zakapturzony chłopak.
 Przestraszyłam się. Zaczęłam uciekać. Bardzo szybko, ile sił miałam w nogach. 
Potknęłam się o kamień. Osunęłam się na wilgotną od deszczu ziemię. Odwróciłam się.   Z   Zakapturzony chłopak był tylko 2 stopy ode mnie. Przymknęłam powieki, nie chciałam widzieć co mi robi. Poczułam falę zimna. Otworzyłam oczy. Dotknął mojej dłoni, chciał mi pomóc wstać. Nie stawiałam oporu, podniosłam się. Stanęłam na przeciwko niego. Ten zdjął kaptur z głowy, odsłaniając tym swoją bladą twarz.
     - Draco ? - wyszeptałam.
Blondyn nic nie odpowiedział. Przysunął się do mnie. I znów ta zimno mnie ogarnęło. Chłopak całował mnie delikatnie acz zarazem romantycznie. Chciałam się od niego oderwać lecz nie mogłam. Tak bardzo podobał mi się ten pocałunek. Był on coraz namiętniejszy.

  

poniedziałek, 28 października 2013

Rozdział VIII


Cześć. Przepraszam że tak późno dodaję, ale nie mam czasu. :/
Łapcie kolejny rozdział, nie jest sprawdzany także...:) Wybaczcie że taki krótki, później dopiszę kontynuację.
Miłego czytania ~Zuza
Mionka :) 

PONIEDZIAŁEK
Harry'ego obudziły promienie słoneczne, wlewające się przez okna do dormitorium. Dzisiaj była idealna pogoda na mecz, pomyślał, wstając z łóżka. Włożył na siebie strój szkolny, na palcach przeszedł koło łóżka Rona i wyszedł z dormitorium. Zbiegł po schodach do pokoju wspólnego, ziało tam pustkom. Rozsiadł się wygodnie w fotelu na przeciw kominka i zaczął rozmyślać o nadchodzącym, popołudniowym meczu. Na szczęście wszystkie lekcje po obiedzie zostały odwołane, na co Harry odetchnął z ulgą. Przeminą najgorsze lekcje: Historia magii oraz OPCM ( odkąd Snape uczy tego przedmiotu, stał się on znienawidzoną przez uczniów lekcją ) Z rozmyśleń wyrwała go Hermiona, siadając obok niego na kanapie.
 - Cześć Harry. - przywitała go bardzo rozkojarzona.- Wiesz muszę ci coś powie....
- Hej, wam. - przerwał jej Ron, podchodząc do nich.
Granger od razu zesztywniała, uniosła głowę do góry, sprawiając wrażenie obrażonej.
 - A tobie co? - spytał ją rudzielec.
 - Eem... to ja już pójdę. Widzimy się na śniadaniu. - Wybraniec szybko się wycofał, wiedział że przyjaciółka szykuje Weasley'owi  piekło. Wyszedł z pośpiechem z pokoju wspólnego i skierował się do Wielkiej Sali. Zajął tam swoje ulubione miejsce i zabrał się do zajadania tostów z nutellą. Po chwili dosiadła się Ginny, w ręku ściskała gazetę. Rzuciła Harry'emu przelotny uśmiech i wepchała do ust grzankę. Ach, jakież to było potworne. Jak jeszcze byli parą , zawsze potrafili znaleźć jakiś temat do rozmowy. A teraz siedzieli naprzeciw siebie i nie umieli zebrać słów. Żadne z nich się nie odzwyało, dopóki nie przyszli Ron i Miona, trzymając się za ręce. Najwyraźniej już się pogodzili. Usiedli koło zielonookiego i zabrali się do jedzenia. 
 - Coś nowego w "Proroku Codziennym " ? - zapytała Granger rudą.
 - Same głupoty - odpowiedziała jej i podała gazetę przyjaciółce.
Hermiona rozłożyła ją na stole i zagłębiła się w artykułach. W między czasie Harry wraz z Ronem rozmawiali o qudditchu. Gdzie niegdzie Ginny wtrącała się ze swoją teorią. 
  Po śniadaniu przyjaciele rozeszli się na lekcje. Miona udała się na numerologię a chłopcy na wróżbiarstwo 
( tego przedmiotu rówież nie znosili, ale przynajmniej można było pożartować z prosesor Trelawney.)
 Granger na numerologii została posadzona ze Ślizgonką, Scarlett Stradlin, wysoką brunetką z prześlicznymi, miodowymi oczami i kilkoma piegami na nosie. Profesor Vector zadała im pracę w parach. O dziwo owa Scarlett była całkiem miła. Z Hermiony perspektywy nie nadawała się do Slytherinu. Gdy zadzwonił dzwonek Hermiona jako pierwsza wyszła z klasy w obecności przemiłej Ślizgonki. Dziewczyny idąc przez korytarz gawędziły sobie. Zatrzymały się przed salą transmutacji.
 - To ja uciekam na zaklęcia. Do zobaczenia. - powiedziała Scarlett.
 - Będziesz na meczu ? - krzyknęła za odchodzącą brunetką.
Ta jej tylko pokiwała głową i znikła w tłumie przepychających się uczniów. Granger przed drzwiami do klasy poczekała na Rona i Harry'ego, zamierzała jej opowiedzieć o pewnej Ślizgonce lecz ci nie dawali jej dojść do słowa. Zrezygnowana weszła do sali i usiadła w pierwszej ławce. Transmutacja była dzisiaj wyjątkowo ciekawa. Przemieniali myszy doświadczalne w szczotki. Niektórym powychodziły szczotki z uszami, niektórym z ogonem. Hermionie jak zwykle poszło znakomicie, ku jej zdziwieniu również Ron sobie poradził za pierwszym razem.
 - Bardzo dobrze panie Weasley. Widzę, że moje lekcje nie poszły dla pana na marne. - uśmiechnęła się ciepło w stronę rudzielca. - Gryffindor 15 punktów.
   - Gratuluję Ron. - powiedziała, promieniująco Granger do chłopaka, po skończonych zajęciach. 
Ten pocałował ją w policzek i złapał za ręke. Dziewczyna od razu oblała się rumieńcem i zachichotała cicho pod nosem.


niedziela, 20 października 2013

Rozdział VII


 Kolejny rozdział. Pisałam jeszcze dzisiaj
Och ale mam wenę. : D . Jak są jakieś błędy to pisać.
~Adminka Zuza
Debil z niego, ale ładny ♥


Podnieśli się i ruszyli w stronę zamku. Bardzo ostrożnie podeszli do drzwi. Harry położył swoją rękę na klamce, aż go odrzuciło w tył. Miona w pośpiechu chwyciła go za ramię i upadła razem z nim. Wylądowali na twardej powierzchni, tutaj również panowały egipskie ciemności.
 - Lumos. - różdżka Harry'ego rozbłysła się, oświetlając ich i to co się wokół znajdywało.
 To samo zaklęcie wypowiedziała Granger. 
   .....Ale... jak to się stało ?
     Byli w dormitorium, Hermiony.
 - Co...się stało? - wydusił chłopak 
 - Ja...ja niewiem. Nie mogło się tak nagle popsuć. - tłumaczyła dziewczyna, również zszokowana.
 - Myślisz, że ktoś maczał w tym palce ?
 - Harry zastanów się. Kto wiedział o Zmieniaczu Czasu prócz nas, Rona, McGonagall i Dumbledora...?- zapanowała cisza. Nadal było im ciężko po stracie dyrektora. Dla Harry'ego był on kimś znacznie ważniejszym , był jak wzorzec do naśladowania, opiekun. Z miny przyjaciółki wywnioskował, że nie da się już nic zrobić. Zrezygnowany wyszedł z dormitorium. Czuł się tak jakby dementorzy wyssali z niego całe szczęście.
   ~.~
Rano na śniadaniu Harry siedział cicho. Nie był głodny ani chętny do rozmowy.
 - Oj no daj spokój. Zachowujesz się jak pierwszoklasista- powiedziała Hermiona do Wybrańca, przegryzając tosta. Po chwili dodała nieco ciszej - Trudno musisz się otrząsnąć i jakoś zdobyć zaufanie Ginny.
 - Dla ciebie to nic nie znaczy, ale dla mnie ten wisiorek bardzo dużo. - mruknął
 - Zobaczę co da się zrobić. A ty zmykaj na trening.
 - Jaki trening ? - zdziwił się - O cholera - przeklnał. Zupełnie zapomniał że ma trening do jutrzejszego meczu z Krukonami. W pośpiechu ugryzł tosta, popił sokiem dyniowym i wybiegł z sali. Tak spieszył się, że nie zauważył grupki Puchonek, na które wpadł. Te coś za nim krzyczały, lecz Harry nie zwrócił na nie uwagi. Wbiegł jak strzała do szatni, szybko zakładając strój. Porwał miotłę i przystanął obok swojej drużyny.
 - Jaka strategia kapitanie ? - spytał McGlaggen, obrońca.
 - Strategia...-zaniepokoił się chłopak - yyy... dajmy z siebie wszystko. Zaczynamy ! 
Drużyna bardzo zdziwiona zachowaniem kapitana, dosiadła mioteł i wzbili się ku niebu. Ćwiczyli tak do kolacji. Niektórzy byli tak zmęczeni, że nie zeszli do Wielkiej Sali. Hermiona zastała tam Harry'ego i Cormaca. Dziewczyna jak najszybciej chciała się wycofać, nie znosiła obrońcy Gryfonów, jednak było już za późno. Harry właśnie pomachał w jej stronę i wskazał miejscę koło niego. Wzięła ona głęboki wdech, przykleiła sobie sztuczny uśmiech do twarzy i ruszyła w ich stronę.
 - Hej, jak trening ? - spytała zielonookiego.
 - Wygraną mamy w kieszeni - odpowiedział entuzjastycznie Potter.
Granger kątem oka zuważyła jak Cormac pożera ją wzrokiem, poczuła się niezręcznie.
 - Zaraz wracam, muszę pogadać ze Slughornem. - i odszedł zostawiając Hermionę oraz patrzącego się na nią z pożądaniem McGlaggena.
 - Może wyskoczylibyśmy do Trzech Mioteł na kremowe piwo ? - spytał dziewczynę, jak tylko Harry poszedł.
 - Jakbyś nie zauważył to mam chłopaka, Rona... może go pamiętasz.
 - A  to ten tchórz co wycofał się z drużyny. - i zaczął się głośno śmiać. 
Wszyscy w sali patrzyli się na niego. Nawet przyciągnęli oni uwagę Draco.
 - Patrz jak ten wieśniak się śmieje, a ta szlama... idealna para idiotów. - wyśmiała ich Pansy
 Malfoy nie mógł wytrzymać, ze złości wygiął widelec i cisnął nim w tależ.
 - Ej dobrze się czujesz ? - spytał przyjaciela Blaise. Czarnoskóry widział, że w chłopaku buzuje zadrością - Każda lepsza od tej szlamy, nawet ruda zołza... O ja nie moge wylała na niego sok...
Blondyn zauważył jak dziewczyna wychodzi z Wielkiej Sali, a za nią ten baran McGlaggen. Wiedział, że nie myśli racjonalnie, więc poszedł za nimi. 
 -Po co za mną leziesz durniu ? - wrzasnęła na chłopaka
 - Nie denerwuj się mała - odpowiedział Cormac i złapał Hermionę w tali. Zatopił swoje usta w jej. Dziewczyna mu się wyrywała, lecz bezskutecznie. Jego jedna ręka powędrowała ku górze, że znajdowała się w okolicach biustu.

Malfoy'a to wyprowadziło go z równowagi. Musiał zainterweniować, byle szybko. Ale co zrobić? Co zrobić? 
W jednym był najlepszy, jedno lubił najbardziej- tłuc mordy tym co się mu narzucili ( za przeproszeniem )
Podbiegł do nich. Rzucił się na chłopaka,a dziewczynę odepchnął. Wpatrywała wzrok w Draco i Cormac jak biją się... z jej powodu. Poczuła się okropnie, ale tym samym blondyn bardzo jej zaimponował. W końcu McGlaggen się poddał i uciekł, a Malfoy został, ciesząc się przebiegle. Jego wzrok padł na trzęsącą się Gryfonkę, opartą o ścianę. Patrzyła na niego wielkimi, brązowymi oczami. On uwielbiał te oczy, po prostu uwielbiał je. Przerażona pobiegła przed siebie i ukryła się za najbliższym, bardzo rozłożystym drzewem. Draco pobiegł za nią.
 - Nie musiałeś...- pisnęła przez łzy.
 - A co innego miałem zrobić ? - po krótkiej chwili dodał bardzo zmieszany - Eee... masz... rozpietą koszulę.
Granger dopiero teraz zorientowała się, że widać jej cały stanik. Szybko zapięła koszulę i uśmiechełą się pod nosem.
 - Co ty tam robiłeś? - spytała chłopaka, już mniej roztrzęsionym głosem.
 - Nic takiego- odpowiedział jej - Ale już wszystko w porządku ?
 - Tak...chyba...- lekko zauroczona jego opiekuńczym głosem.
Wstała zarzuciła mu się na szyję , jednak po chwili odskoczyła od niego jak oparzona.
 - Wiesz...yyy... ja ...nie chciałam...
 - Dobra nie ma sprawy. - udawał, że się tym nie przejmuje, ale gdzieś tam głęboko cieszył się jak wariat.
 - A tak spytam, dlaczego sama chodzisz po placu w nocy- dziewczyna od razu posmutniała. Nie chciała nic powiedzieć, a już na pewno nie Malfoy'owi, którego nienawidzi i mu nie ufa.
 - Dzięki, że mnie uratowałeś - uśmiechnęła się ciepło i odeszła.
Blondyn stał tam jeszcze długo myśląc o jej zapłakanych, brązowych jak mleczna czekolada oczu, o ciepłym, prawdziwym uśmiechu i o...rozpiętej koszuli. Hmm... Z tego co pamięta jak się jej w przeszłości przyglądał to nieźle się wyrobiła. Zaśmiał się cicho i wrócił do wieży Slytherinu.


Rozdział VI



Siemka, łapcie kolejny rozdział.
Myślę, że nie zanudzę was tym .:D 
~Adminka Zuza 
Draco ♥


  - Harry! Harry wstawaj!
  Chłopak otworzył oczy. Przed nim stał Ron, oboje znajdowali się w dormitorium.
  -Snape każe nam zjawić się na kolacji wcześniej. - oznajmił rudzielec.                       
  - A tak, racja - przypomniał sobie.- musiałem się zdrzemnąć.                                       
  - Wiesz bardzo dziwnie się zachowywałeś, mówiłeś coś.                                               
   Zielonooki trochę się zawstydził.                
 -Chodźmy na tą kolację - powiedział Harry, wstając z łóżka.
Ron patrzył się na niego dziwnie. Potter zrozumiał,że ten dalej jest na niego obrażony i nie ma ochoty z nim iść.
  - Stary, przepraszam. Zachowałem się jak kretyn. Możemy być dalej przyjaciółmi ? Nie mam się do kogo odezwać i wogóle. - Zresztą z Hermioną się pewnie nudzi , ale nie powiedział tego na głos.
Ron chciał pokazać, że jest nieugięty. Ale on również nie ma z kim pogadać.
 - Jasne. Ja też byłem głupi -  uścisnęli siebie ręce i roześmiali się ,jak za starych dobrych lat.
Zeszli do pokoju wspólnego, gdzie zastali Granger. Harry także i ją przeprosił, jednak dziewczyna nie dała się tak łatwo przekonać i nie okazała skruchy. W końcu ułożyła to sobie w głowie, przemyślała i rzuciła mu się w ramiona :
 - No dobra wybaczam. - rzekła i we trójkę zeszli do Wielkiej Sali.
 ~~~
 - Proszę o uwagę ! - zagrzmiał głos Snape'a - Za chwilę przybędzie do nas nowy uczeń. Czemu tak późno?  A z powodu spraw osobistych, koniec! Nie dręczyć go tym pytaniem! Powitajmy go. Przybył do nas aż z Rumunii.
Wskazał ręką na drzwi, w których stanął wysoki chłopak o czarnych włosach i nieskazitelnie pieknej karnacji. Szedł, pewnym krokiem. Niektóre dziewczyny oglądały się za nim, szepcząc coś i promieniując.
 - Fakt jest ładny no, ale bez przesady - szepnęła Ginny do Miony. 
Dziewczyna aż podskoczyła na krześle. Cieszyła się, ze ruda wreszcie z nią rozmawia ( a właściwie z kim kolwiek )
 - Wiesz może podoba im się jego ... czekoladowa karnacja- powiedziała Granger i rozmarzyła się.
Przyjaciółka musiała ją szturchnąć, żeby sie otrząsneła.
 - Masz chłopaka ! - powiedziała nieco głośniej. Usłyszał to Harry. Obrócił się w stronę dziewczyn, oczy Ginny i jego się spotkały. Patrzyli na siebie zaledwie kilka chwil, dla dziewczyny była to jakby cała wieczność. Jednak powtarzała sobie w myśli : Tylko przyjaźń i nic wiecej. I spuściła głowę.
 - Rudolf Skamender- przeczytała McGonagall i ułożyła Tiarę na jego głowie. W sali zapanowała cisza, kilka Gryfonek śmiało się pod nosem. Widok siódmoklasisty na stołku z Tiarą był nieco zabawny.
 - To ten Skamender ? Brat najlepszego obrońcy Rumuni ? - powiedział Ron, unosząc wysoko brwi.
 - RAVENCLAW ! - krzyknęła Tiara.
Krukoni zaczęli wiwatować i klaskać. McGonagall wskazała na stół podnieconych Krukonów. Podszedł do nich i zajął wolne miejsce koło Luny. Chłopak wydawał się zainteresowany dziewczyną, ta również nie kryła tego. Po czym pogrążyli się w rozmowie. Pomyluna co jakiś czas chichotała i rumieniła się. Takiego zachowania jeszcze nikt u niej nie widział, zawsze spokojna i opanowana.
 - Ej Harry - szepnęła Hermiona. Gdy chłopak skierował na nią wzrok, wskazała mu Lunę całą w skowronkach, gawędząc z nowym uczniem. Wybraniec obejrzał się za siebie.
 - No i co ? - spytał dziewczynę, znudzonym głosem.
 - Wiesz myślałam, że dalej ona cię interesuje...
Harry pokrecił przecząco głową.
 - Dałem sobie z tym spokój.
Granger odetchnęła z ulgą, uśmiechnęła się ciepło w stronę przyjaciela. Ten odzajemnił uśmiech i razem z brązowooką, Ron'em oraz Ginny uciął pogawędkę. Ruda na nowo się z nim zaprzyjaźniła,i nie chciała niczego więcej, prócz przyjaźni. Harry myślał inaczej, najpierw się z nią zaprzyjaźni i kiedy dziewczyna będzie mu bezgranicznie ufać, zrobi pierwszy krok. Tak bardzo mu na niej zależało. Mimo tego, że teraz siedzi w gronie przyjaciół, śmiejąc się i żartując, czuł pustkę po stracie ukochanej. Nawet nie wiedział jak to się stało, no ale cóż nie cofnie czasu. Chyba że...
 - Hermiona ? Musimy pogadać - szepnął na ucho przyjaciółce kiedy byli już w pokoju wspólnym, tak żeby nikt nie zauważył - ale na osobności. 
 - Wiecie co, ja idę do siebie bo muszę jeszcze sprawdzić pracę z numerologii. To do jutra. - zerknęła na Harry'ego, dała mu znak.
 - No cześć. - powiedział Ron, ziewając 
Dziewczyna szybkim krokiem weszła po schodach i znikła w swoim dormitorium. Po chwili za nią przybiegł Potter.
 - Co chciałeś ? - spytała dziewczyna 
 - Masz jeszcze ten Zmieniacz Czasu ? Czy jakoś tak ? 
Hermiona zamyśliła się. Podeszła do swojego kufra i zaczęła grzebać w nim. Wkońcu znalazła to czego szukała.
 - Po co ci to ? -  wlepiła swoje oczy w Harry'ego.
 - Nie ważne, po prostu daj. - próbował jej zabrać naszyjnik,- Jak ci się udało go zachować? 
 - Mam swoje sposoby - uśmiechnęła się przebiegle - Ale mów po co ci on jest ?
 - No nie ważne ! - odpowiedział Harry, ciągle usiłując odebrać naszyjnik Mionie.
Granger była już rozgoryczona tymi wszystkimi tajemicami, nie wytrzymała i wydarła się na przyjaciela.
 - Mam tego dość, tych wdzystkich sekretów! Albo powiesz, albo nie dam ci tego! 
Wybraniec opowiedział jej wszystko - sen, swój plan i uczucia do Ginny. Brązowooka przeanalizowała to sobie w myślach i postanowiła pomóc Harry'emu. " W sumie oni do siebie pasują."- rozmyślała.
 - No dobra, ale muszę przenieść się z tobą. - wyznała.
 - Sam dam sobie radę - powiedział odważnie chłopak.
 - Ach tak ? Przy ostatniej misji o mało co nie zobaczyli by nas. 
 - Ale nie mów nic Ronowi - zgodził się, wiedział i tak, że przyjaciółka nie puściłaby go samego. Była zbyt uparta.
Dziewczyna pokiwała głową, założyła na siebie Zmieniacz Czasu i podeszła do Harry'ego. Przełożyła mu także naszyjnik przez głowę i przekręciła go dwa razy. 
~~~
Wszystko było takie zamazane i nierealne. Wirowali w powietrzu bardzo długo, aż w końcu wylądowali na ziemi. Wokoło było ciemno. Przed nimi ciągnęła się ścieżka wiodąca do zamku, którą oświetlał okrągły księżyc.

                                                                               


poniedziałek, 14 października 2013

Rozdział V

 


Łapcie kontynuację :) .
Taką krótką. :* ~Zuza
Arcik Rona i Miony . ♥ 

Po jakimś czasie zaczęli się schodzić inni uczniowie. W oddali zobaczyła Harry'ego, szedł w jej stronę patrzył na nią tymi słodkimi zielonymi oczami. Dziewczyna od razu oblała się rumieńcem.                    
- Mogę się dosiąść ? - spytał podchodząc.                      
- Jasne siadaj.                                                                 
Zapadła niezręczna cisza. Oboje milczeli , nie patrzyli na siebie, siedzieli w pewnej odległości.                                    - Słuchaj, muszę ci cos powiedzieć - bąknęli jednocześnie.            
Ta sytuacja bardzo ich rozbawiła, że zaczęli się śmiać.                                                     
- Ginny , przepraszam. Ja nie wiem czemu tak nagle to wszystko co było między nami tak po prostu skończyłem . Jest mi teraz głupio. Dasz mi jeszcze jedną szansę ? - wyznał chłopak, trochę zmieszany.
Dziewczyna tak długo na to czekała, miała powiedzieć "wybaczam" lecz coś ją zatrzymało. 
"Skrzywdził mnie i to bardzo, a jeśli to się powtórzy? On się mną tylko bawi... Nie kocha..."
- Harry ja to muszę przemyśleć. Zostawiłeś mnie, nie liczyłeś się z moimi uczuciami i do tego podoba ci się...Luna. Ja ci nie mogę tak szybko zaufać. - powiedziała smutno. Odeszła z rozpaczą, pozostawiając chłopaka zszokowanego po tym co usłyszał.
- I co Potter? Dziewczyna dała ci kosza, po raz pierwszy w życiu. Już jej nie pociągasz nie ? Woli innych. - Harry wzdrygnął się na głos Malfoya. Odwrócił się,blondyn siedział na murku.
- Zjeżdżaj Malfoy! To nie twoja sprawa ! - warknął Wybraniec, ten tylko zaśmiał się. Nie chciał dłużej oglądać tej szczerzącej się cwaniacko gęby blondyna , wstał i ruszył w kierunku zamku. 
- Ona będzie moja , zobaczysz. - usłuszał jego głos za sobą. Kiedy się odwrócił Ślizgona juz nie było. Chłopak przygnębiony wrócił do dormitorium i rzucił się na łóżko. Rozwarzał dokłądnie to co usłyszał od Malfoya : Ona będzie moja ........ Co to miało znaczyć? Zamknął oczy i zasnął.


 Byłem w małym pomieszczeniu. Żadnego okna, żadnego światła...a jednak. W oddali paliła się mała świeczka. Poczułem jak nogi mi drętwieją, chciałem wstać lecz byłem przywiązany do krzesła. Zaczałem krzyczeć, by ktoś uwolnił mnie z tamtąd.                                                                            
- Zamknij się ! - usłuszałem czyjś wstrętny a zarazem odrażający głos, był on bardzo znajomy. W ciemności zobaczyłem dwie postacie. Jeden z nich miał jasne włosy, tak jasne, że niemal białe. Jednak byłem bardzo zmęczony i obolały,nie mogłem sobie przypomnieć skąd go znam. Te dwie postacie coś do siebie szeptały. Wytężyłem słuch by coś usłyszeć.                                                                                    - A co będzie jeśli ona okaże się głupsza niż wygląda ? - spytał drugi głos , nie był tak ochydny jak tamten pierwszy.                                                                                                                                
- Och ... no to oddam ci ją, zresztą jest jeszcze ta jej przyjaciółka - zaśmiał się cicho. Nie wiedziałem zupełnie o kogo chodzi, ale żal jemu było tej dziewczyny. Traktowali ją jak jakąś zabawkę.
- Dobra rób, co masz robić i wynosmy się z tąd. - rzekł drugi głos nico zaniepokojony.
 -Ona wkrótce będzie moja i zobaczysz jak to jest ty...- urwał pierwszy głos . Było w nim tyle ninawiści, żalu i złości - CRUCIO !!! 
Rozbłysło się oslepiające światło, coś ugodziło mnie w główę i to cholernie bolało. Chciałem zaprzestać temu bólu, przedrzeć oslepiające światło. Nie mogłem już nic zrobić, ktoś miał nade mną całkowitą władzę. Rozkazał mi coś, a ja tego wysłuchałem i postanowiłem wypełnić.        
                                                                         
                                                               

Rozdział IV




Proszę , kolejny rozdział . :) A kontynuację  nie wiem kiedy napisze , bo nie mam zbytnio czasu. :( .
 Czytajcie i komentujcie . :D . ~Adminka Zuza

Arcik z Harry'm i Ginny ♥ 


                                                        Tydzień później 

Do tego czasu Hermiona wogóle nie miała okazji porozmawiać z Ginny, głównie przez prace domowe. Bardzo dziwiło zachowanie przyjaciółki, Weasley nigdy się nie zamykała w sobie , a już napewno nie przed Mioną. Rano Granger w pokoju wspólnym nie zastała przyjaciółki. Powędrowała wzrokiem po pomieszczeniu i natrafiła na Harry'ego. Siedział sam przy kominku, dziewczyna nie tracąc czasu podeszła do niego.
  - Cześć - przywitała go - muszę z tobą pogadać o Ginny.
Harry próbował wstać, jednak Hermiona była szybsza i pociągnęła chłopaka za ręke.
 - Co się z tobą dzieje ? Dlaczego tak nagle spodobała ci się Luna ? - szepnęła, aby nikt siedzący w pobliżu nie usłyszał.
 - Co ?! Luna ?! - odpowiedział zupełnie zdezorientowany.
 - Przeceiż widze jak na nią patrzysz, nie udawaj.
 - Oj, no  nie wiem samo jakoś wyszło. Nie mam ochoty o tym gadać. - wstał i wyszedł , zostawiając dziewczyne samą. W Granger buzowało złością. Chciało jej się płakać,a jednocześnie miała zamiar zabić Harry'ego jak tylko go spotka. Tak była rozkojarzona , że nie zauważyła Rona.
 - Hej słońce. - przywitał ją ciepłym uśmiechem.
 - No hej. - dziewczyna miała bardzo roztrzęsiony głos.
 - Co się stało ? - usiadł koło niej i przytulił ją mocno. Brązowooka się rozpłakała , tak szkoda jej było Ginny. Chłopak uniósł jej podbródek i pocałował ją słodko. Po tym pocałunku Hermiona przestała szlochać, tylko uśmiechnęła się. Wyszli razem z pokoju i udali się do Wielkiej Sali. Kiedy szli korytarzem dziewczynie coraz to bardziej byłó zimniej. Weasley zauważając to, objął ją.
 - A teraz powiedz mi co się stało ? - spytał ze zmartwieniem Ron.
 - Próbowałam coś wyciągnąć od Harry'ego , ale nie udało mi się . Wczoraj niepotrzebnie powiedziałam Ginny o tym zauroczeniu do Luny. Siedziałam z nią całą noc i ją pocieszałam.
 - Wiesz co przy najbliższej okazji ZABIJE GO !!! - wrzasnął. Jego głos niósł się po korytarzu, ze nawet Malfoy i jego stuknięty przyjaciel Blaise będąc przy sali odwrócili się i z odrazą na nich spojrzeli.
 - Co ona w nim widzi ? - syknął Draco , łypiąc na nich.
 - Ej stary... opanuj się. W końcu którą chcesz mieć ? A ta ruda ? - spytał go Blaise.
W sumie blondyn sam nie wiedział czego chce. Czuł odrazę do Miony, ale w pewnym sensie go pociągała. "No a Ginny też całkiem fajna" rozważał w myślach Malfoy.
 - Wiesz, że nie cofniesz czasu. - powiedział Zabini.
 - Dobra wiem. Coś wymyśle, a teraz się przymknij, bo jeszcze ktoś usłyszy.
 Tymczasem u Hermiony i Rona : 
 - Też rozważałam uduszenie Harry'ego ,ale to nic nie da. Może zrozumie, że Ginny to ta jedyna.- właśnie dochodzili do Wielkiej Sali - Pogadamy o tym po śniadaniu. Dziewczyna miała tego serdecznie dość, chciała na chwilę od tego uciec, pobyć trochę z Ron'em. W sali unosił się zapach świezutkich rogalików z miodem, gdy tylko zajęli miejsca, zabrali się do śniadania.
                                               ~.~    ~.~    ~.~
Ginny siedziała cicho, z nikim nie rozmawiając. Gapiła się na sąsiednie stoły, Ravenclaw.... przejechała wzrokiem po Puchonach. Gdy dosięgnęła wzrokiem Ślizgonów oczom nie wierzyła. Wydawało jej się, że Draco Malfoy patrzył się w jej stronę, a minę miał przy tym bardzo skupioną. Kiedy i ona spojrzała na niego, ten momentalnie spuścił wzrok i zaczął rozmawiać z Zabinim. "Nie to nie możliwe, przecież on ma mnie za zdrajcę krwi i do tego przezywa mnie rudą zołzą" - tłumaczyła sobie w myślach. W ogóle nie była głodna, więc wstała od stołu i wyszła z Wielkiej Sali. Szła prosto na błonia. Usłyszała za sobą czyjeś kroki, odwróciła się i zobaczyła... Draco. Czyżby ją śledził ? Przystanęła. Ten nie przejmując się dziewczyną minął ją.
 - No i co się tak gapisz zołzo ? - powiedział swoim jadowitym głosem.
Ginny nie przejmowała się tym zupełnie, miała gdzieś Malfoya i te jego docinki. Chociaż zastanawiało ją dlaczego patrzył się na nią, a potem minął prawie jak powietrze ? Ruszyła przed siebie i usiadła przy najbliższej ławce. Zamyśliła się.