Siemka, łapcie kolejny rozdział.
Myślę, że nie zanudzę was tym .:D
~Adminka Zuza
- Harry! Harry wstawaj!
Chłopak otworzył oczy. Przed nim stał Ron, oboje znajdowali się w dormitorium.
-Snape każe nam zjawić się na kolacji wcześniej. - oznajmił rudzielec.
- A tak, racja - przypomniał sobie.- musiałem się zdrzemnąć.
- Wiesz bardzo dziwnie się zachowywałeś, mówiłeś coś.
Zielonooki trochę się zawstydził.
-Chodźmy na tą kolację - powiedział Harry, wstając z łóżka.
Ron patrzył się na niego dziwnie. Potter zrozumiał,że ten dalej jest na niego obrażony i nie ma ochoty z nim iść.
- Stary, przepraszam. Zachowałem się jak kretyn. Możemy być dalej przyjaciółmi ? Nie mam się do kogo odezwać i wogóle. - Zresztą z Hermioną się pewnie nudzi , ale nie powiedział tego na głos.
Ron chciał pokazać, że jest nieugięty. Ale on również nie ma z kim pogadać.
- Jasne. Ja też byłem głupi - uścisnęli siebie ręce i roześmiali się ,jak za starych dobrych lat.
Zeszli do pokoju wspólnego, gdzie zastali Granger. Harry także i ją przeprosił, jednak dziewczyna nie dała się tak łatwo przekonać i nie okazała skruchy. W końcu ułożyła to sobie w głowie, przemyślała i rzuciła mu się w ramiona :
- No dobra wybaczam. - rzekła i we trójkę zeszli do Wielkiej Sali.
~~~
- Proszę o uwagę ! - zagrzmiał głos Snape'a - Za chwilę przybędzie do nas nowy uczeń. Czemu tak późno? A z powodu spraw osobistych, koniec! Nie dręczyć go tym pytaniem! Powitajmy go. Przybył do nas aż z Rumunii.
Wskazał ręką na drzwi, w których stanął wysoki chłopak o czarnych włosach i nieskazitelnie pieknej karnacji. Szedł, pewnym krokiem. Niektóre dziewczyny oglądały się za nim, szepcząc coś i promieniując.
- Fakt jest ładny no, ale bez przesady - szepnęła Ginny do Miony.
Dziewczyna aż podskoczyła na krześle. Cieszyła się, ze ruda wreszcie z nią rozmawia ( a właściwie z kim kolwiek )
- Wiesz może podoba im się jego ... czekoladowa karnacja- powiedziała Granger i rozmarzyła się.
Przyjaciółka musiała ją szturchnąć, żeby sie otrząsneła.
- Masz chłopaka ! - powiedziała nieco głośniej. Usłyszał to Harry. Obrócił się w stronę dziewczyn, oczy Ginny i jego się spotkały. Patrzyli na siebie zaledwie kilka chwil, dla dziewczyny była to jakby cała wieczność. Jednak powtarzała sobie w myśli : Tylko przyjaźń i nic wiecej. I spuściła głowę.
- Rudolf Skamender- przeczytała McGonagall i ułożyła Tiarę na jego głowie. W sali zapanowała cisza, kilka Gryfonek śmiało się pod nosem. Widok siódmoklasisty na stołku z Tiarą był nieco zabawny.
- To ten Skamender ? Brat najlepszego obrońcy Rumuni ? - powiedział Ron, unosząc wysoko brwi.
- RAVENCLAW ! - krzyknęła Tiara.
Krukoni zaczęli wiwatować i klaskać. McGonagall wskazała na stół podnieconych Krukonów. Podszedł do nich i zajął wolne miejsce koło Luny. Chłopak wydawał się zainteresowany dziewczyną, ta również nie kryła tego. Po czym pogrążyli się w rozmowie. Pomyluna co jakiś czas chichotała i rumieniła się. Takiego zachowania jeszcze nikt u niej nie widział, zawsze spokojna i opanowana.
- Ej Harry - szepnęła Hermiona. Gdy chłopak skierował na nią wzrok, wskazała mu Lunę całą w skowronkach, gawędząc z nowym uczniem. Wybraniec obejrzał się za siebie.
- No i co ? - spytał dziewczynę, znudzonym głosem.
- Wiesz myślałam, że dalej ona cię interesuje...
Harry pokrecił przecząco głową.
- Dałem sobie z tym spokój.
Granger odetchnęła z ulgą, uśmiechnęła się ciepło w stronę przyjaciela. Ten odzajemnił uśmiech i razem z brązowooką, Ron'em oraz Ginny uciął pogawędkę. Ruda na nowo się z nim zaprzyjaźniła,i nie chciała niczego więcej, prócz przyjaźni. Harry myślał inaczej, najpierw się z nią zaprzyjaźni i kiedy dziewczyna będzie mu bezgranicznie ufać, zrobi pierwszy krok. Tak bardzo mu na niej zależało. Mimo tego, że teraz siedzi w gronie przyjaciół, śmiejąc się i żartując, czuł pustkę po stracie ukochanej. Nawet nie wiedział jak to się stało, no ale cóż nie cofnie czasu. Chyba że...
- Hermiona ? Musimy pogadać - szepnął na ucho przyjaciółce kiedy byli już w pokoju wspólnym, tak żeby nikt nie zauważył - ale na osobności.
- Wiecie co, ja idę do siebie bo muszę jeszcze sprawdzić pracę z numerologii. To do jutra. - zerknęła na Harry'ego, dała mu znak.
- No cześć. - powiedział Ron, ziewając
Dziewczyna szybkim krokiem weszła po schodach i znikła w swoim dormitorium. Po chwili za nią przybiegł Potter.
- Co chciałeś ? - spytała dziewczyna
- Masz jeszcze ten Zmieniacz Czasu ? Czy jakoś tak ?
Hermiona zamyśliła się. Podeszła do swojego kufra i zaczęła grzebać w nim. Wkońcu znalazła to czego szukała.
- Po co ci to ? - wlepiła swoje oczy w Harry'ego.
- Nie ważne, po prostu daj. - próbował jej zabrać naszyjnik,- Jak ci się udało go zachować?
- Mam swoje sposoby - uśmiechnęła się przebiegle - Ale mów po co ci on jest ?
- No nie ważne ! - odpowiedział Harry, ciągle usiłując odebrać naszyjnik Mionie.
Granger była już rozgoryczona tymi wszystkimi tajemicami, nie wytrzymała i wydarła się na przyjaciela.
- Mam tego dość, tych wdzystkich sekretów! Albo powiesz, albo nie dam ci tego!
Wybraniec opowiedział jej wszystko - sen, swój plan i uczucia do Ginny. Brązowooka przeanalizowała to sobie w myślach i postanowiła pomóc Harry'emu. " W sumie oni do siebie pasują."- rozmyślała.
- No dobra, ale muszę przenieść się z tobą. - wyznała.
- Sam dam sobie radę - powiedział odważnie chłopak.
- Ach tak ? Przy ostatniej misji o mało co nie zobaczyli by nas.
- Ale nie mów nic Ronowi - zgodził się, wiedział i tak, że przyjaciółka nie puściłaby go samego. Była zbyt uparta.
Dziewczyna pokiwała głową, założyła na siebie Zmieniacz Czasu i podeszła do Harry'ego. Przełożyła mu także naszyjnik przez głowę i przekręciła go dwa razy.
~~~
Wszystko było takie zamazane i nierealne. Wirowali w powietrzu bardzo długo, aż w końcu wylądowali na ziemi. Wokoło było ciemno. Przed nimi ciągnęła się ścieżka wiodąca do zamku, którą oświetlał okrągły księżyc.

ŚWIETNE !! zaskoczyło mnie to z tym zmieniaczem czasu ;)) jak narazie historia jes ciekawa i zaskakuje a o to w tym najbardziej chodzi :D
OdpowiedzUsuńWoow.... Exxtra .!
OdpowiedzUsuń